Emotionele en psychische gevolgen keizersnee

Emotionele en psychische gevolgen keizersnee

De kraamtijd na een keizersnee ziet er iets anders uit dan na een vaginale bevalling en misschien ook wel anders dan je in eerste instantie had voorgesteld. Vooral wanneer de keizersnee onverwacht was en je je er niet op hebt kunnen voorbereiden. Je blijft na de operatie meestal nog een paar dagen in het ziekenhuis en je hebt last van de hechtingen in je buik. Soms ligt je baby in een couveuse en kun je hem minder vaak vasthouden dan je zou willen. Dat alles kan ertoe bijdragen dat je psychisch en emotioneel niet zo lekker in je vel zit.

Keizersnee verwerken

Je kunt het gevoel hebben dat je de bevalling nog niet helemaal hebt verwerkt. Sommige vrouwen zijn teleurgesteld of hebben een gevoel van falen omdat ze niet op een natuurlijke manier zijn bevallen. Andere vrouwen hebben het gevoel dat de bevalling met een keizersnee niet echt is en dat ze een belangrijk deel van het geboorteproces hebben gemist. Het komt ook voor dat vrouwen na een keizersnee het gevoel hebben dat ze tekort zijn geschoten in hun kwaliteiten als vrouw en moeder, omdat ze de bevalling zelf niet tot een goed einde konden brengen.

Deze gevoelens komen vaak voor en zijn ook heel begrijpelijk. Het helpt vaak om er met je partner over te praten. Als hij bij je keizersnee operatie was, kan hij proberen de bevalling zo goed mogelijk te beschrijven, zodat je een betere voorstelling kunt vormen van wat er precies is gebeurd. Bekijk de foto’s om de gebeurtenissen nog een keer te laten afspelen in je hoofd. Ook kan het helpen om de bevalling nog eens door te spreken met de gynaecoloog die de keizersnee heeft gedaan.

Wanneer je deze gevoelens herkent, is het erg belangrijk dat je probeert in te zien dat een bevalling met een keizersnee minstens zo echt en ingrijpend is als een natuurlijke bevalling. De complicaties die leiden tot het besluit voor een keizersnee, zijn niet jouw schuld. En als je een spoedkeizersnee hebt gehad, is het goed om te beseffen dat je al heel wat doorgemaakt hebt voordat je de keizersnee kreeg, vaak meer dan de vrouwen die op de natuurlijke manier bevallen.

Janne: 'Ik wilde graag thuis bevallen, en het verliep ook allemaal voorspoedig. Tijdens het persen kwam mijn verloskundige erachter dat het een sterrenkijker was. Na een uur persweeën moest ik uiteindelijk toch naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik na een echo twee keuzes; OF het werd een keizersnee en ze zouden de OK gereed laten maken, OF - als ik het nog aankon - wilden ze de vacuümpomp proberen en als dat niet lukte zou het alsnog een spoedkeizersnee worden. Ik koos voor het laatste, helaas gaf het geen resultaat en belandde ik alsnog op de OK. Voor mijn gevoel heb ik alles gegeven en geprobeerd. Onze kleine lag gewoon verkeerd en in combinatie met de grootte van zijn hoofd en mijn lichaamsbouw was het onmogelijk. Ik heb er uiteindelijk vrede mee dat het 'niet gelukt' is, ik heb alles geprobeerd ...'

De band met je baby

Het kan ook zijn dat je na de bevalling met een keizersnee moeite hebt om vertrouwd te raken met je baby. Zeker wanneer je baby in een couveuse ligt. Misschien dat je de eerste tijd na de bevalling nog geen band met je kind voelt, maar dat het wat langer duurt voordat je aan je baby gewend raakt. Ook dit komt regelmatig voor. Het is dus helemaal niet raar of verkeerd als je deze gevoelens hebt. Bedenk dat ook vrouwen die een natuurlijke bevalling hebben gehad, vaak nog erg moeten wennen aan de baby en het moederschap.

Wanneer je in deze situatie terechtkomt, is het belangrijk om te beseffen dat je een slechte start hebt gehad. Je hebt immers minder gelegenheid gehad om aan je kind en aan jezelf in de rol van moeder te wennen. De geboorte van je kind heb je zelf niet goed kunnen zien. De narcose kan ervoor gezorgd hebben dat je te versuft was om je te realiseren dat je moeder was geworden, waardoor je voor je gevoel de eerste kostbare momenten met je baby gemist hebt.

Als je al weet dat je met een keizersnee gaat bevallen, kun je deze gevoelens voor een deel voorkomen door je vooraf goed te laten informeren. Zo kun je samen met je partner een gesprek aanvragen met de gynaecoloog die de operatie zal uitvoeren. Hij kan je vertellen wat de operatie precies inhoudt, welke procedures er worden gevolgd en of je partner bij de ingreep aanwezig mag zijn. Ook kun je onderstaande video bekijken zodat je weet hoe een keizersnee verloopt, of op YouTube video’s zoeken van keizersneden bij andere vrouwen. Dat kan helpen bij het vormen van een beeld van wat er precies gaat gebeuren en helpt bij de verwerking.

Kom je er zelf niet uit? Blijf er niet mee zitten, maar zoek hulp. Vlak na je keizersnee kan dat via de maatschappelijk werker in het ziekenhuis. Als je al thuis bent kan je via je verloskundige of huisarts naar de juiste begeleiding worden doorverwezen.

Lees op het WIJ forum ervaringen van andere moeders die ook een keizersnee hebben gehad.

Reacties (3)

afbeelding van Postma
12 augustus 2016
Ik herken bovenstaande helemaal niet.

Nadat ik om half negen in de ochtend ingeleid ben, gelijk volop in de weeën. Tot tien uur in de avond, omdat de tien centimeter ontsluiting maar niet wilde komen. Toen mocht ik eindelijk persen, maar na drie kwartier was alles wat ik er maar uit had geperst er net zo snel elke keer weer ingegaan.... Dus ook spoed keizersnede.... Nou ik was daar toen maar wat blij om, ik was op, kon niet meer verder.

Het enige wat ik vervelend vond was dat je dan nog persweeën krijgt, waar je niks meer mee kan omdat het niet meer hoeft, maar je bent ook nog niet in de OK....

Verder ook het contact met ons mannetje was er gelijk, hoewel hij ook nog even in couveuse moest...

Wil hier alleen maar mee aangeven dat het je niet perse hoeft tegen te vallen. Het kan je ook meevallen...
Wil ook niet iemand voor het hoofd stoten die wel moeite heeft met dit proces, maar het is denk ik ook goed om te weten dat het anders kan voelen voor iemand.

Qua herstel, na vier weken gaat het best goed met mij. De kleine man doet het top! Ik loop, fiets en doe alweer een stukje huishouding. (wel zittend, maar toch) Bewust ben ik wel al het tillen aan het vermijden want je wil natuurlijk geen grappen aan je wond....daar zit je nu echt niet op te wachten. En goed naar je lijf luisteren, dan ook echt je rust pakken, dat werkt voor mij tenminste erg goed.

Succes allemaal!!!!!
afbeelding van Vuurtoren85
18 april 2012
Ik heb ook het idee iets te kort te zijn gekomen bij de bevaling.
Werd na 34 uur weeen een spoedkeizersnede en onze zoon bleek een hersen infarct te hebben gehad vlak voor of na de bevalling.
En een kraamtijd heb ik niet gehad na 1 dag werd onze zoon overgeplaatst naar Nijmegen en daar wou ik natuurlijk zoveel mogelijk bij zijn totdat ik sterren voor me ogen zag van vermoeid en alsnog bleef ik naast zijn couveuse zitten, na 3 dagen Nijmegen werd hij en ook ik overgebracht naar mkz in Utrecht hier zo'n 120km vandaan en ook daar kregen we geen rust. En tot op de dag van vandaag (26 weken later) heb ik nog last van de keizersnede en ik schaam me ervoor omdat ik niet natuurlijk ben bevallen en omdat ik geen kraambed heb gehad heelde de keizersnede langzaam en raakte de wond 2x ontstoken omdat ik er gewoon mee liep (rolstoelen waren alemaal bezet) en ik wou toch bij me zoon zijn. Ik denk dat veel vrouwen na een spoedkeizersnede zich een slechte moeder vinden dit omdat je je helemaal had voorgesteld hoe de bevalling zou verlopen en niet had nagedacht van: wat als het een keizersnede word of vacuum pomp? Ik denk dat dit onderwerp van het denken over de bevalling veel verloskundige praktijken bij voorlichtingen moeten aangeven van : wat als het misgaat wees daar ook op voorbereid. Want dit deel missen heel veel vrouwen helaas en ik vind ( hopelijk meer vrouwen) dat ze ook moeten praten en je moeten vertellen van wat als het misgaat en het een spoed keizersnede word.

En het lucht idd op om op het forum er met andere lotgenoten over te praten, via deze site heb ik na 5 maanden eindelijk me verhaal kennen vertellen op het forum en het luchtte enorm op.
Groetjes JEssica

heart Je kunt de hele wereld over reizen opzoek naar wat je mist, om het bij thuiskomst te vindenheart

 

 

 

Lilypie Second Birthday tickers

afbeelding van Ljochtsje
22 februari 2012
Ik vond het fijn om hier op het forum te praten met anderen die ook een keizersnede hebben gehad. Je verhaal delen met een ander kan ook helpen in het 'verwerkingsproces'.

Lilypie Third Birthday tickers