'Mijn meisje huilt vaak en lang als ik haar op bed leg. Wat kan ik het best doen?'

WIJ Fan Sylke: "Mijn dochter van vier maanden huilt vaak en lang als ik haar op bed leg. Ik twijfel heel erg wat ik dan moet doen. Moet ik haar meteen oppakken en troosten of moet ik haar gewoon even laten huilen. Laten huilen voelt heel tegennatuurlijk, maar ik wil haar ook niet 'verwennen', zoals ik zo vaak te horen krijg. Wat kan ik volgens jullie het best doen?"

We stelden deze vraag onlangs aan onze fans op Facebook. Hierbij een greep uit de reacties en tips.

Lisette - "Een baby op deze leeftijd heeft de warmte en geborgenheid meestal gewoon nog nodig en kun je niet verwennen. Onze oudste hebben we ook in slaap moeten wiegen, die had het echt nodig. Heeft ook de eerste maanden veel bij ons geslapen. Maar vanaf een half jaar steeds meer in haar eigen bedje en al vrij vlot gewoon helemaal in eigen bed. Onze jongste sliep vanaf het begin af aan goed in de wieg en daarna in zijn ledikantje. Die kon ik ook gewoon wakker in bed leggen en die viel vlot zelf in slaap. Maar als ik merk dat het niet lukt, even eruit, even knuffelen, liedje zingen, troosten en dan weer in bed. Dat is meestal genoeg! Wat ik wil zeggen, ga vooral op je gevoel af!"

Elisa - "Ik ben niet van het laten huilen! Onze dochter is een slechte slaper en wij wiegen haar al bijna tien maanden in slaap. Ze ligt vaak ook vanaf halverwege de nacht bij ons in bed, daar slaapt ze het beste. Lekker veilig bij papa en mama! Ik vind het vaak ook niet ideaal, maar ja, het is nou eenmaal zo en zo krijgen wij ook de meeste slaap. Ik denk maar zo: als ze zestien is wil ze echt niet meer tussen ons in slapen."

Laura - "Ga naast haar zitten om haar te troosten, maar laat haar wel in bed liggen, zodat ze leert om in haar bedje in slaap te vallen. Een baby verwennen is niet mogelijk, maar wel laten wennen. Dus als je haar oppakt en leert om in je armen in slaap te vallen, zal het steeds moeilijker zijn om haar te leren om in bed te slapen, omdat ze dit niet gewend is. Het belangrijkste is dat ze weet dat je bij haar bent. Als dat goed gaat kun je steeds iets verder weg gaan, totdat ze zelf in bed in slaap kan vallen zonder dat ze er verdrietig van wordt. Even jammeren mag best, maar ze moet niet lang heel verdrietig huilen. Dan geeft ze aan dat ze je hulp nodig heeft."

Saar - "Je moet je kind bij je nemen. Baby's zijn ervoor gemaakt om heel dicht bij papa en mama te zijn. Dat is veilig en warm. Het kind heeft negen maanden in je warme buik gezeten en dan moeten ze na de geboorte ineens alleen in een bedje liggen? Dat is pas zielig! Die negen maanden ontzwangeren gelden ook voor je kind, laat dat maar rustig wennen aan het leven buiten de buik. En waar doe je dat beter dan bovenop die buik, waar je maanden hebt gewoond en bent gegroeid. Waar doe je dat beter dan bij de borsten die zo warm zijn, je voeding geven en ruiken naar het vruchtwater waarin je zwom."

Pauline - "Zoals velen al zeggen. Verwennen met teveel liefde is onzin. Lekker in de draagzak/doek. Ik liet mijn dochter (van newborn af aan) vaak op haar buik slapen, dat vond ze erg fijn. Sliep vrijwel direct. De druk op haar buik door het liggen en later door opgetrokken knietjes er onder, werkte goed tegen darmkrampjes waarschijnlijk. Wel onder onze toezicht (dus in de box, in de woonkamer). En die bakerdoek."

Hanneke - "Wat is lang? Ik heb mijn beide kinderen veel geknuffeld en dat ze bij mochten slapen op mijn borstkas. En heb ook heus mijn kinderen vijf minuten laten huilen om in slaap te vallen. Kinderen kunnen op zo'n leeftijd nog weinig dan alleen maar huilen. Ze moeten de dag verwerken, wat ze hebben geleerd. Elke huilbui is anders. Als je kind krijst, dan moet het getroost worden of gerustgesteld. Als het wat jammert, mooi laten, dat is de verwerking. Gewoon als moeder beter naar je kind luisteren welke huilbui het heeft en dan je gevoel volgen. Je doet het NOOIT verkeerd!"

Melissa - "Ik heb mijn kinderen zelden laten huilen. Ik ben wel voorstander van in het bedje slapen in alle rust, maar de eerste paar maanden sliepen ze voornamelijk bij mij. Daarna af en toe bij vermoeidheidssignalen op bed gelegd (toen ik merkte dat ze beneden wakker werden van alle geluiden). Als het ze lukte om zelf boven in slaap te vallen, was dit prima en lukte dit niet, nam ik ze lekker bij me in de draagzak of in de wandelwagen. Op het gegeven moment sliepen ze alle slaapjes in bed."

Iris - "Volg je gevoel, waarom iets doen als het zo tegen natuurlijk voelt. En dat verwennen, ze zijn nog zo klein. Je zult nooit later iemand horen ik ben zo verwend omdat ik veel ben geknuffeld."

Wil jij ook een vraag stellen aan andere ouders? Stuur je vraag naar redactie@wij.nl onder vermelding van 'WIJ fan vraag'. Wil je anoniem blijven? Dat kan. Vermeld dit er dan bij.