Man opzij! Kind slaapt bij mama

"Kinderen moeten tot minimaal hun 3e bij hun moeder in bed slapen," zegt kinderarts Nils Bergman. "Niet doen!" zegt dr. Rachel Moon.

Bergman, werkzaam aan de University of Cape Town, ontdekte dat baby's die wegdommelen op moeders borst een betere slaapcyclus ontwikkelen en een lagere hartslag hebben dan baby's die in hun eigen bedje slapen. De kinderarts raadt daarom aan baby's de eerste weken na hun geboorte op de borst van hun moeder te laten slapen. "Huid op huid contact is heel belangrijk. Dit draagt bij aan een gezonde ontwikkeling en goede binding." Daarna adviseert hij om het kind tot drie of zelfs vier jaar in het bed van de moeder te laten slapen.

Wiegendood
Het verhoogde risico op wiegendood als het kind bij zijn moeder in bed slaapt wuift Bergman van de hand: "Als baby’s overlijden aan wiegendood, komt dat niet doordat hun moeder in hetzelfde bed ligt. Wiegendood heeft een heel andere oorzaak." Dr. Rachel Moon van the American Academy of Pediatrics onderkent het belang van co-sleeping (baby en moeder slapen op een kamer) tot minimaal 1 jaar, maar raadt het delen van een bed (co-bedding) ten strengste af. "Het is gevaarlijk, omdat het kind kan stikken. Bovendien leert een kind zo niet goed wakker worden."

Volg je gevoel
Slaap- en onrustdeskundige Stephanie Lampe ziet het genuanceerder. "Volg je gevoel, voor beide visies is wat te zeggen. Kies je voor co-bedding? Doe het veilig, bijvoorbeeld met een speciaal bedje dat je aan je eigen bed vastmaakt, en besef dat je er wat werk aan hebt om je kind later aan zijn eigen bed te laten wennen."

Voor!
Lonneke laat haar Romano (3) al sinds zijn geboorte bij haar en haar man in bed slapen. "Hij slaapt er heerlijk en wij hebben er geen last van. We krijgen hier best veel commentaar op trouwens, mensen vragen zich altijd af hoe het dan met ons seksleven is. Joh, we zijn 's avonds al zo vermoeid dat het er zonder Romano ook niet van komt."

June (14 maanden) slaapt eveneens bij haar moeder, Karen Borgmeier. "Ik vond dat altijd heel erg makkelijk in verband met de borstvoeding. Daar ben ik mee gestopt, maar June slaapt lekker nog wel bij mij. Mijn man slaapt apart, dat deed hij al hoor! Hij snurkt."

Zij niet
"Onvoorstelbaar!" vindt Jody Harfes. "Je bed is voor jou en je partner, daar hoort geen kind in thuis. Ik vind het maar heel raar." Ook Bernadette, moeder van Pim (5) en Jitse (2,5), laat haar zoontjes niet bij haar slapen. "Veel te eng! Straks ga ik bovenop ze liggen of stikken ze in mijn dekens. Nee hoor, laat ze maar lekker veilig in hun eigen bedjes liggen."

Wat doe jij?
Slaapt jouw kind bij jou in bed? Waarom, of waarom niet?

Reacties (56)

afbeelding van Nursebilly
12 juli 2019
Lekker oud topic uit 2012... maar mijn oudste (uit 2012 overigens) heeft eerste half jaar op onze kamer geslapen in eigen bedje (was bang anders op hem te gaan liggen) en daarna eigen kamer. Soms bij ons in bed, voor een nachtje of voor even knuffelen in de ochtend. Nummer drie heeft ook eerste half jaar in bedje op onze kamer geslapen, hoewel dat bedje meer voor de show was want in de praktijk alleen maar in ons bed: wel zo makkelijk. Maar na dat half jaar was ik zo moe van het wakker worden van ieder zuchtje dat het dus tijd werd voor eigen kamer. Alleen moest er nog verbouwd worden. Dat zou toen binnen een maandje gaan gebeuren. Dus haar in kamer van de middelste gelegd, en de middelste dan maar voor ‘even’ bij ons in bed. Alleen duurde het bijna een jaar eer er daadwerkelijk was verbouwd, en nr twee slaapt inmiddels tot een uur of twee in zijn eigen bed en de rest van de nacht bij ons. Hij vindt het veel te fijn om bij mama te liggen, zegt hij. Ach, het is wat het is. Wij zijn ‘s nachts te moe om pedagogisch te werk te gaan en zo krijgen we allemaal nachtrust om de dag weer goed te beginnen. Denk dat als hij 18 is, hij echt niet meer bij papa en mama wil liggen haha!
afbeelding van jennifersz
7 april 2015
gewoon lekker in zijn eigen bed
afbeelding van Sterke Mama
12 december 2014
http://kiind.nl/articles/357/Jebabybijjeinbed.html
http://kiind.nl/articles/45/SamenSlapen.html

Kijk eens naar deze links, wie weet is er iemand mee geholpen?
Ik vind het zelf fijn vanalles uit te proberen en openminded te zijn (op alle gebieden dus niet alleen co-sleeping en BV), dan vind ik pas dat je kunt zeggen of het goed is of niet, alleen maar zeggen het lijkt me niks vind ik eg jammer.
Maar hey als het voor je werkt... keep on going :-)
afbeelding van patricia-050
24 oktober 2014
Hallo allemaal,
Mijn zoontje is nu 1,5 en krijgt nog steeds borstvoeding.
hij heeft de eerste 3 maanden boven op mijn borst geslapen omdat ik dat makkelijk vond met de borstvoeding en omdat hij zijn eerste week heeft doorgebracht op de intensive care en ik het fijn vond om hem te horen ademen. Inmiddels slaapt mijn zoontje in zijn eigen bedje op zijn eigen kamer behalve als hij ziek is.
groetjes
afbeelding van erodrigo
15 oktober 2014
Onze zoon, nu 3 jaar, ligt vanaf dag één in zijn eigen bed (eerst ledikant nu groot bed).
Vanaf dag één geleerd dat hij met huilen niet altijd onze aandacht krijgt en na twee nachten alleen in zijn bedje was hij al helemaal huil vrij. We weten vanaf dag 3 dat als hij huilt er ook Echt iets aan de hand is en dan wachten we ook niet en gaan direct naar hem toe.
De eerste paar maanden sliep hij bij ons op de kamer en daarna naar zijn eigen kamer. Is nooit een probleem geweest en levert ons de benodigde privacy en nachtrust op. Die je weer nodig hebt om een actieve baby, peuter en straks kleuter een hele dag aan te kunnen.
Want hij is altijd lief, behalve als hij dat niet is ;-)
afbeelding van Kim-Sam
8 oktober 2014
EIGEN BED! Absoluut en niet alleen voor je eigen bedrust maar ook voor de kleine. Als je eenmaal aangeleerd hebt om ze bij jou in bed te laten slapen is het moeilijk om af te leren. Dat gaat wel, maar kost een paar nachten doorzetting.... Nee, wij laten ze lekker in hun eigen bedje op hun eigen kamer slapen. En ziek of een nachtmerrie? Dan komt Papa of Mama even bij je liggen, maar wel in het bed van de kinderen niet in ons bed.
afbeelding van n.he-689834
7 oktober 2014
Onze zoon van 2 slaapt op onze kamer, hij heeft er een eigen bed, maar is hij niet lekker of erg aan het dromen dan lekker in ons bed. Voor ouders die dot eng vinden zou ik willen aanraden dat vader eens moeder observeert terwijl zij met kind in bed ligt. Je zult zien dat de moeder haar kind instinctief beschermt en bij iedere beweging of geluid gelijk in een lichtere slaap overgaat.
afbeelding van kimyber
2 februari 2013
Ik doe het om en om.
mijn dochten(8 maanden) sliep op het begin altijd bij mij mar sinds 2 maanden doe ik het allebij.
afbeelding van mimo-654902
22 januari 2013
slapen in hun eigen bedje vind ik veel beter. Kom je zelf ook beter tot rust. Ik kan het best begrijpen dat ouders het wel doen. Alleen wordt het later wel moeilijker om hun kind in hun eigen bedje te leggen
afbeelding van LEONI-tje
21 januari 2013
Dan vraag ik me af... op welke leeftijd moet het kindje naar hun eigen bed? Of blijven ze gezellig bij je tot hun 18e? Wordt nog druk als ze een vriendje of vriendinnetje krijgen.
Onze dochter heeft alleen het eerste nachtje tussen ons in gelegen... wij sliepen toen toch niet... omdat alle adrenaline nog door m'n lijf ging van de bevalling. Vanaf de tweede nacht in dr eigen bed! (Ledikant) en daar slaapt ze het best! Wij leerden haar ook al snel aan... wakker in bed leggen en zelf in slaap vallen! Het werkt prima zo!
afbeelding van TrendyMommy
15 januari 2013
Ik heb dus een bed van 1.80 breek gekocht toen ik zwanger was, met het idee, he, we gaan nou kindjes hebben, di willen nou eenmaal soms bij mama slapen.
We hadden een wiegje naast bed, waar ze 3 weken in sliep. Daarna ging ze in haar kamer slapen, en doet dat nog steeds.
wel hebben we een periode gehad waarin het moeilijk was, ze wilde niet slapen, toen heeft ze een paar keer bij mij in bed gelegen maar dat valt dus echt niet mee, zij is ontzettend druk in haar slaap! zo kon ik niet slapen!
dus maar weer terug naar haar bedje.

Mama heeft een beauty&baby site: http://trendymommy.nl/
Hier vind je dagelijks blogposts over mooi zijn en mama zijn! 

afbeelding van tijgertje1982
4 januari 2013
Als ik sommige reacties zo lees , dan durf ik al bijna niet meer te reageren, want dan ben ik dus echt een slechte moeder.

Ik heb vanaf het begin al flesvoeding gegeven en mijn dochtertje slaapt nu met 20 maanden nog bij ons in bed.

Ze heeft eerst in een wiegje bij ons op de kamer geslapen, Daar uit gegroeid en toen over naar ledikant, ging bij ons op de kamer goed, maar haar eigen kamer was alleen maar huilen en niet willen slapen. Als ik ergens niet tegen kan is mijn meisje laten huilen. Ze moet opgroeien met liefde en geborgenheid.

Dus ledikantje weer bij papa en mama op de kamer ( nu hebben wij een lange kamer, dus staat zij aan de voorkant en wij aan de achterkant met het bed. Toen werd ze een keer goed ziek , bij ons in bed, en nooit meer in de eigen bedje willen slapen, wat we ook proberen.

Ik wil haar graag weer in haar eigen ledikantje hebben ( dat het bij mij op de kamer staat, maakt me niet uit, als ik me bed maar weer terug krijg ) Al van alles geprobeerd, eerst in bad , voorlezen en in bed leggen , warme kruiken in het bedje zodat ze niet in een koud bed komt te liggen , een t-shirt met mama de geur , in slaap laten in het grote bed en dan overleggen etc ....

Zodra ze het matrasje van haar bedje voelt, begint ze te huilen en dat wil ik juist niet....
afbeelding van wilf-622236
4 januari 2013
Wij hebben onze zoon 25 maanden van het begin af aan in zijn eigen bedje laten slapen, nooit geen last gehad om in zijn eigen bed te wennen. En bovendien vinden wij is het bed voor papa en mama. Als altijd je kind erbij ligt heb je niet meer zoveeel privacy en dat is juist belangrijk. Wij verwachtten nu ons tweede kindje en die gaat ook van het begin af aan in het eigen bedje. Onze zoon heeft nooit een hekel naar zijn bed te gaan. Hij mag best even tussen in, als we s'morgens vrij zijn komt hij er gezellig even bij voordat we eruit gaan.
afbeelding van Nina23
3 januari 2013
@Anne1980: mijn reactie is dan ook wel weer erg bitchy..........
Ik denk dat iedereen moet doen wat goed voelt en een beetje moet nadenken over de gevolgen van wat je doet. Iedereen maakt zijn eigen keuzes en mag natuurlijk ook zijn ervaringen opschrijven en zijn/haar mening geven. Van sommige reacties krijg je echter het gevoel dat iemand wel erg neerkijkt op andere moeders en daar reageren sommigen van ons (ik in ieder geval) heftig op. Dat er af en toe iemand uit de bocht schiet hoeft natuurlijk niet te betekenen dat dit forum opeens niet meer nuttig kan zijn.

afbeelding van Chell1204
3 januari 2013
Onze kleine meid van nu anderhalf slaapt al sinds ze 8 weken oud is op dr eigen kamer in dr ledikant. Het was een beetje proberen, eerst was het doodeng want hoor je dr nog wel een verdieping ertussen. Maar zodra ze hoest ben ik er zo, maar het slaapt een stuk rustiger dan wanneer ze bij ons op de kamer lag. Iedere ademhaling hield ik in de gaten, terwijl ik juist nu uitgeslapen ben en nog meer geniet van de kleine meid als ze een keer wel bij me in bed ligt. Ik zeg dus nee tegen een baby langer dan de eerste maanden in je kamer te hebben slapen.
afbeelding van NJager
3 januari 2013
Mama-Suus,

Zo jammer dat ze in het ziekenhuis vaak "slecht" omgaan met BV. Bij mijn eerste was het onmogelijk het op verzoek te doen omdat de kinderen zich moesten aanpassen aan hun rooster anders was het einde zoek.... Echt te zot voor woorden. Mannetje had heel veel nodig en de productie was top. Bij mijn 2e (dochter) ging het ook niet lekker. Mede door de keisersnee kwam het niet op gang en met de pijn van de operatie was het ook lastig om het te geven. Het was echt bikkelen om toch wat te geven en ik heb het toen vanaf de geboorte gecombineert. MIjn jongste (zoon) die via de "normale" weg is gekomen had reflux en nam niks, geen borst en geen fles. Gelukkig heeft een osteopaat verbetering kunnen brengen en ging het met behulp van een leuk, vrije en goede lactatiedeskundige beter.
Misschien handig voor jou om een met een lactatiedeskundigge te praten, neem wel een die niet TE pro borstvoeding is anders krijg je hetzelfde als in het ziekenhuis.

Leuk dat je weer een kindje verwacht! Ik hoop dat je zwangerschap voorspoedig zal verlopen en dat je er van kan genieten. Het zal best wennen worden voor je oudste, maar voor je het weet zijn ze eraan gewend. Mijn kindjes kunnen soms niet met en soms niet zonder elkaar. Grappig want de 2 oudste van mij slapen in 1 kamer en als de 1 er niet is wil de nader niet slapen ; ), maar als het om speelgoed gaat...... haha.

Veel plezier en wellicht dat je straks kan meepraten over de BV : )
afbeelding van Mama-Suus
3 januari 2013
NJager,

Nee inderdaad laten we daar niet op doorgaan want iedereen heeft daar een andere visie op :)

Ik wou dat ik kon delen in het bv geven, helaas kan ik dat niet... Heb er totaal geen ervaring in qua gevoelens en hoe het moet voelen etc...
Dat komt omdat ik jammer genoeg geen bv had... Klinkt misschien heel raar, maar ik had totaal geen melk (ook tijdens kraamdagen geen stuwing of iets gehad) dus ik ben benieuwd of dat het nu lukt en of het op gang komt...
Ik ben 2 dagen bezig geweest met het proberen om bv te geven, maar als er niets uitkomt en je kindje begint echt door te huilen... dan breekt je hard, je wilt het wel, maar je kan het niet geven...!
In het ziekenhuis waar ik ben bevallen, waren ze erg aan het aandringen van 'proberen, proberen, proberen..' maar als je niets hebt dan wordt proberen een hel!
Ik ben toen overgestapt over flesvoeding (Koemelkallergie) en dat pakte het kleine mannetje gelukkig gelijk... Sindsdien heb ik tot 5 maanden flesvoeding gegeven, daarna mocht hij gewoon tussendoor ander soort drinken, en alleen voor de nacht nog voeding. Maar na 6 maanden ben ik er definitief meegestopt, en drinkt en eet je oren van je hoofd... :)
Nu istie 1,5 en eet 2 boterhammen per dag en een flinke prak...! Wat genieten we van dat mannetje...!

Hij heeft in principe vanaf het begin in zn eigen bedje geslapen op zn eigen kamer (maar ik moet er bij zetten, wel met iets waar mijn geur inzit...) en natuurlijk zijn eigen (geboorte)knuffel!
Ging en gaat hartstikke goed, en nu vindt ie het een feest alstie 'smorgens nog ff poosje bij ons/mij in bed mag spelen en kroelen...
Hij wil niet eens bij ons bed slapen, want alstie moe is pakt zn kroel en loopt naar zn eigen bedje toe en zegt dan : 'die, die, die' hahahaha zo schattig!

We hebben een best kleine slaapkamer dus ik denk dat de baby straks ook op eigen kamer gaat slapen, met de babyphone erbij... en als het niet gaat, gaan we het gewoon anders doen en net zolang iets proberen tot het ons allemaal naar de zin in is...!

Ben benieuwd hoe hij op de baby gaat reageren...! Zal wel weer ff wennen zijn van iemand die de kamer door drenteld van iemand die nog zo afhankelijk in de box ligt... Maar 1 ding weet ik wel... Het wordt genieten straks, van allebei!!!!

afbeelding van NJager
3 januari 2013
Mama-Suus,
Inderdaad is het inenten niet prettig, dit heeft ook oorzaken (bijengif wat pijn doet e.d.). Het is inderdaad van belang dat ouders doen waar ze achter staan en wat ze zelf willen, een kritische blik is mijns inziens wel noodzakelijk. Ik vond het een kleine moeite om een bijsluiter te vragen en na te gaan hoe het afweersysteem van een zuigeling in elkaar zit. Laten we niet te lang door gaan over het vaccinatieprogramma, want dat is een heel ander onderwerp :). Wellicht voor ouders die hier meer over willen weten is het goed om eens een kijkje te nemen op de www.nvkp.nl (vooral de FAQ geeft 2 verschillende antwoorden weer dus is overzichtelijk)

Inderdaad is het zo dat we nu in heel andere tijden leven als de oertijd, ik refereer hier alleen op omdat we wel zo zijn, bijvoorbeeld de borstvoeding werkt zoals het werkt en dit is in de mensheid nooit veranderd. Als een kind gaat huilen of gaat smakken barsten de melkklieren los en moet je voeden...... Althans, als je op verzoek voeding geeft! Maar laat ik het een andere naam geven: moederinstinct of DNA of verzin iets leuks.

Jij hebt helemaal gelijk dat iedereen zelf moet weten wat hij doet, hier wordt echter om een mening gevraagt en die geef ik.
Ik vond het SUPER om mijn kindjes de eerste maanden op mijn borst tevreden in slaap te zien vallen en ik had het voor geen goud willen missen! Het gaf mijn kind(eren) en mij een veilig gevoel en ze zijn alle drie na deze mooie periode zonder al te veel moeite uiteindelijk lekker in een eigen bedje gaan slapen. En mijn man was het bij de derde zo gewend dat hij er zelf even veel van is gaan genieten en we ons realiseerde dat we dit hebben gemist bij de eerste.
En hoe mooi het ook is geweest, ik ben wel blij dat ik nu na 3 jaar een kindje (wij hebben elk jaar een kind gekregen) in bed gehad te hebben, mijn eigen bedje terug heb :)
afbeelding van PaulaHabing
3 januari 2013
Ik ben voor het eerst moeder geworden op 8 december. Onze kleine meid is nu bijna 4 weekjes oud, wat gaat de tijd snel!!! Ik wilde graag borstvoeding geven en in de eerste weken waren het wel strubbelingen. Vooral omdat de kleine meid in slaap viel aan de borst en niet voldoende binnen kreeg. Ik heb het per voeding 1,5 uur geprobeerd. Dus een borstkolf gekocht en ik kolf nu zelf af. Dit gaat in het flesje en geven we dan nu in het flesje aan onze meid. Ik wil zeker het eerste half jaar moedermelk blijven geven en daarna zo af en toe tussen wat vaster voeding door.
En daarnaast heb ik een pot melkpoeder staan om eventueel bij te voeden wanneer ik zelf niet genoeg geeft = nu 1 keer gebeurd. En dan is het toch erg fijn dat er kunstvoeding bestaat. Mijn schoonzus wilde ook graag borstvoeding geven, maar haar kindje wilde niet aan de borst en zij heeft dus besloten om direct over te gaan op kunstvoeding en daar is dan ook zeker niks mis mee. Ik ben wel van mening dat moedermelk het beste is voor je kleintje, maar tegenwoordig is de kunstvoeding zo goed, dat het verschil niet heel groot meer is. Maar moedermelk namaken zal nooit lukken, is natuurlijk onmogelijk.

Mijn kleine slaapt savonds vaak nog even bij ons in bed. Savonds mag ze namelijk wel lekker aan de borst. Vind ik fijn en onze meid ook, toch even het contact dat je hebt. En ja het komt voor dat we allebij dan in slaap vallen, maar instinctief slaap je als moeder zeer oplettend en op het moment dat ik wakker wordt leg ik haar rustig in haar eigen bedje. Kan ik lekker languit gaan liggen haha. Dus nee, kindje in bed?? Waarom niet. het is zo belangrijk om lekker te knuffelen/een band op te bouwen. Overdag ligt ze in de box bij ons sinds kort, savonds in haar eigen bedje en kamer en snachts normaal bij ons op de kamer. Maar sinds 2 nachten nu ook op haar eigen kamertje. En dit gaat goed, maar dan ligt ze dus ook nog eventjes bij mij :)

Doe wat je gevoel je ingeeft. Ik geloof niet dat er een goed of fout is. De kraamzorg zei tegen me.... ik was één bonk twijfels... doe wat je gevoel je ingeeft, dan is het altijd goed! En dat heeft zoveel gezegd voor mij. Daar vind ik ook mijn rust bij... en dat merk ik aan mijn kleintje... lieve vrolijke meid voor zover het kan, zeker tevreden... met af en toe de buikkrampjes, maar dat is een ander verhaal.

Iedereen een goed 2013 gewenst!
afbeelding van Mama-Suus
3 januari 2013
NJager.... Ja iedereen maakt eigen beslissingen over het geven van de inenting, maar daarom hoef het nog niet prettig te zijn...! Sommige dingen moeten nu eenmaal en dan heb ik het niet alleen over prikken, maar ook over andere dingen!

Jij voelt je goed bij jou beslissingen en wij voelen ons goed bij onze beslissingen...! Gelukkig is niet iedereen eender, anders wordt het ook zo saai.
En wat betreft de oermens, onze omstandigheden in de 20ste eeuw zo totaal anders als toen de oermens zoals jij het noemt. Dingen veranderen, maar je moet wel vast houden aan je eigen waarden en normen, en dat de kinderen toen tot lang bij de ouders sliepen is simpelweg omdat ze geen andere optie's hadden... Nu zijn de mogelijkheden veel en veel beter...!

Ik denk dat iedereen gewoon moet doen waar iemand zich goed bij voelt...
afbeelding van NJager
3 januari 2013
Even een reactie op een aantal reacties:
Het consultatiebureau is niet altijd even goed en het ligt er soms enorm aan welke arts je voor je hebt. Die "fijne prik" die gegeven wordt met 4 jaar hoeft niet gegeven te worden, dat is de beslissing van de ouders zelf en die zet je omdat jij de prik wilt, niet omdat het nodig is of moet..... Je bent namelijk alles behalve verplicht deze te geven!
In bed slapen heb ik bij al mijn kindjes gedaan (3), de eerste het kortst en de derde het langst (die is pas net een paar weken in zijn eigen kamer en is nu 9 maanden). Inderdaad is het handig met de borstvoeding! Oja..... Een keizersnee betekend inderdaad vaak dat je een stuk lastiger de BV op gang kan krijgen, dat heb ik ook gemerkt waardoor ik mijn dochter niet volledig kon voeden en vrij snel van de borst af was. Nee, ik ben geen BV taliban zoals het genoemd werd.... Ik ben een enorme voorstander van de beste en makkelijkste voeding zolang je het zelf als makkelijk blijft ervaren, het moet leuk en fijn blijven :)
De ourmens deed niet anders dan haar kinderen bij zich houden, de BV is er zelfs op gemaakt naast je kind te liggen zodat je kind kan drinken wanneer het iets nodig heeft. Je ziet het niet vaak meer (en het CB is er fel op tegen), maar op verzoek opvoeden is eigenlijk heel normaal. Het enige dat dit moeilijk maakt is dat men wil dat kinderen snel doorslapen of aan de drukke levens van ouders aan moeten passen..... We hebben nu eenmaal drukke levens en moeten veel werken om kinderen te kunnen onderhouden!
Kinderen laten huilen is het domste wat er bestaat, lees het boek de onbewuste gevangene maar eens zodat je weet wat de consequenties hiervan kunnen zijn. Heel simpel, een baby huild omdat dit de enige manier van communiceren is, laten huilen geeft je baby het gevoel dat er niemand reageerd..... Ze reageren niet op mijn huildje dus huil ik maar niet. Ouders denken YES, mijn kind stopt met huilen. Kind begint het leven al met het probleem dat er niet serieus is omgegaan met de emoties en heeft geleerd dat huilen geen zin heeft, iets wat gevolgen heeft in de toekomst :(
afbeelding van ansenisa
2 januari 2013
Onze dochter, nu 9 maanden heeft de eerste maanden regelmatig tussen ons in gelegen.. Dit was de enige manier om haar te laten slapen. Wel lag ze boven op het dubbel gevouwen voedings kussen met haar eigen dekentje. Inmiddels slaapt ze al maanden zonder problemen gewoon in haar eigen bedje! Ik zeg doen!!
afbeelding van dora1634
2 januari 2013
Het blijft lastig, wat is wijsheid? Je zit met je eigen normen en waarden, je hebt je ervaringen met andermans kinderen en je eigen kind(eren), je leest ontzettend veel nieuwe wetenschappelijke wijsheden, familie en omgeving hebben ook nog wat te vertellen.....Met 6 kinderen is mijn ervaring dat meegaan met je kindje het makkelijkst werkt voor je kind en voor je zelf. Goed naar hem of haar kijken en met zijn of haar stapjes meegaan waarbij je je eigen grenzen in gedachten houdt. Mijn oudste bracht ik vanaf de bevalling 's nachts naar zijn eigen bedje in zijn eigen kamertje. Ik had strikte ideeën hierover en vond het opvoedkundig het beste. Ik was ook heel druk met eruitgaan om te voeden, en als hij niet wilde slapen, bij het ledikant (urenlang) stilzitten, iets verderop zitten, op de trap zitten, 10 minuten methode, het waren drukke nachten. En ik vind het ook best prettig ons bed en de ruimte in bed voor onszelf te hebben en ik zou het toen niet anders gedaan kunnen hebben. Maar wanneer ze ver weg van mij liggen nog zo jong, slaap ik zeker niet goed. (dit is dus heel persoonlijk) Na de volgende bevallingen vond ik het toch erg prettig wanneer zij op onze kamer lagen of zelfs bij ons in bed. Maar uiteindelijk is er bij mij gevoelsmatig een grens En gaat babylief van ons bed, naar het eigen bedje op onze kamer, en van onze kamer naar hun eigen kamertje. Met sprongetjes leek het mij dat ze op een gegeven moment wel zonder veel strubbelingen konden slapen in hun eigen bedje. En op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat we het bedje in het eigen kamertje eens konden gaan proberen. En dat kwam dan ook wel weer goed. Zelf moet je er ook helemaal achter staan wanneer je op een gegeven moment wilt dat ze op hun eigen kamertje gaan slapen. In ons geval moet ik 's nachts de trap op en af, en dit doe ik nu toch liever wanneer ik weer een stuk meer energie heb en er vertrouwen in heb dat kindlief zonder hele grote strubbelingen lekker gaat slapen. In ieder geval, wanneer je zelf twijfelt, voel je je bij geen enkele optie helemaal goed. Zoals hier al veel wordt gezegd, volg je eigen verstand en gevoel en sta hierachter, ofwel, geloof erin! Wanneer het de ene nacht niet wil, kan babylief een weekje later er wel opeens aan toe zijn. Op de jongste van 4 maanden na, slapen ze hier allemaal heerlijk in hun eigen bedden in hun eigen (eh ja gedeelde) kamers. ach, als ik zie hoe ik zelf wat betreft opvoeden ben veranderd de laatste 10 jaar...Ik deed toen wat ik het beste vond, en ik doe nu wat ik het beste vind. Ze zijn zo machtig snel groot, en ze zijn maar zo eventjes heel klein...
afbeelding van Chell1204
2 januari 2013
Onze kleine meid van nu anderhalf slaapt al sinds ze 8 weken oud is op dr eigen kamer in dr ledikant. Het was een beetje proberen, eerst was het doodeng want hoor je dr nog wel een verdieping ertussen. Maar zodra ze hoest ben ik er zo, maar het slaapt een stuk rustiger dan wanneer ze bij ons op de kamer lag. Iedere ademhaling hield ik in de gaten, terwijl ik juist nu uitgeslapen ben en nog meer geniet van de kleine meid als ze een keer wel bij me in bed ligt. Ik zeg dus nee tegen een baby langer dan de eerste maanden in je kamer te hebben slapen.
afbeelding van ab bab
2 januari 2013
@Nina, ik vond dit juist een fijne site omdat er niet zo belachelijk gereageerd werd en iedereen in hun waarde werd gelaten... zo jammer dit. En dan dat 'zullen wel laten huilen' geneuzel.... Terwijl het artikel ging over wel of niet samen in 1 bed slapen!

Ik vind het zo ontzettend jammer dat geoordeel zonder te weten waar je het over hebt. Niemand kent immers de situatie van een ander, dus hou gewoon je klep daarover en oordeel alleen over jezelf. Vermoeiend als je zo moet leven lijkt mij.

Mijn wens voor 2013........nadenken voor je wat zegt en niet oordelen over een ander!
afbeelding van Nina23
2 januari 2013
Pfff "het zullen wel weer kunstvoedende moeders zijn....."

Zo bont hebben we het nog niet gehoord hier op wij.nl.
Kunnen we de borstvoedings maffia aub terugkrijgen? We zijn nu geloof ik beland bij de borstvoedings taliban!

De beste wensen voor iedereen en slaap lekker zoals dat jullie het fijnste/beste lijkt!

afbeelding van ja ja
2 januari 2013
Gatver, wat een vreselijke discussie. Wat een verwijten over en weer. Of iemand heeft ruzie gehad met haar man en moet hier frustratie uiten of iemand is echt vreselijk arrogant.
Om hier vreemde uit te maken voor slechte moeder omdat ze een andere aanpak kiezen als jijzelf is echt te triest voor woorden.
Ik wil alleen 2 goede tips meegeven aan iedereen en dan verlaat ik deze site voorgoed. Doe wat jij goed vind en alsjeblieft ga in hier geen informatie inwinnen bij andere moeders als je je zorgen maakt (gebeurt vrij vaak) maar bel een dokter!
afbeelding van swoofy
1 januari 2013
.
afbeelding van swoofy
1 januari 2013

Mijn dochter heeft vanaf de geboorte bij mij in bed geslapen, dit werd vanuit het ziekenhuis gestimuleerd.
Over kunstmatige moeders gesproken, mijn muppet is geboren via de keizerssnee, en groot gebracht via de fles omdat de bv niet op gang wou komen, en tja mijn kind laten verhongeren is voor mij nooit een optie geweest.
Hmmm, ben ik nu een slechte moeder omdat ik haar niet zelf gebaard heb en ook niet zelf heb kunnen voeden?
Maar goed, heb het bed tegen de muur geplaatst, en haar in een slaapzakje aan het hoofdeind gelegd, binnen 3 weken sliep ze de nachten door, daarna nog een maand haar in haar eigen bedje in de slaapkamer gehouden. Dochter heeft nooit een probleem met slapen gehad en IK ben er van overtuigd dat dat komt omdat ze nog even lekker bij mama heeft geslapen, wat een ander daar van denkt, vind ik eigenlijk niet zo boeiend, die discussies hebben we al gehad op het "consternatie-bureau". Ik ben namelijk van mening dat het raar is dat de baby gelijk alleen moet zijn, wij zijn dan ook het enige zoogdier die zo met zijn jong omgaat...
afbeelding van Mama-Suus
31 december 2012
Dank je wel.. jullie ook...!

We kijken uit naar juli, dan wordt onze 2e geboren als het allemaal goed mag gaan :)

(ben nu 14 weken en ik heb het al een paar keer mogen voelen, zo bijzonder...!!!!

Voor iedereen die dit leest...: Geniet vanaaf extra van elkaar en van jullie lieverdjes...
afbeelding van mamma1982
31 december 2012
We mogen blij zijn dat onze kindjes gezond zijn! Eindeloze discussies mogelijk over opvoeding, voedingen, enz. Maar het
belangrijkste is dat we onszelf goed voelen bij de keuzes die we maken. Wat iedereen of het consternatieburo ook zegt.

Ik wens jullie veel liefde, geluk, vrolijkheid en gezondheid toe in 2013 met jullie gezinnetje!!! Als we ons hart volgen, komen we er wel ;)!!!
afbeelding van Mama-Suus
31 december 2012
Stef-483893 Ik denk dat 9 van 10 moeders hetzelfde doen als wij bij het CB. :)

Ik hoef nu gelukkig niet meer het CB, pas alstie 4 jaar is. (dan krijgt die glijk die fijne rot prik).
Dus als het nu ff niet echt niet gaat gaan we hier naar de ha.. (de praktijk is achter onze woning, dus we zijn dr zo :))

Ik vind persoonlijk dat als er iets met de kleintjes aan de hand is je door de ha serieuzer wordt genomen als door de CB-arts.. Althans hier in de regio...
afbeelding van Mama-Suus
31 december 2012
Stef-483893,

Zeker dat ben ik voor 200% met je eens dat je je kind veel liefde en aandacht moet geven zodat ze zich veilig en geborgen voelen...!

Maar dat is hier al jaren zo... Ik bedoel huilt het veel (niet overdreven, maar bijvoorbeeld als ze ziek zijn, dan zijn ze hangerig, huilerig etc...) dan heb je een huilbaby, eten of drinken ze een keer een dag niet zoals anders dan krijgen ze een groei-achterstand..
Ik vind en dat is vooral bij CB zo, dat alles via het boekje moet...
Soms wordt ik daar zo moe van...

Hahaha... ik moet ineens denken aan een akefietje dat er iets was met ons zoontje bij de CB-arts.. Ik zei hard 'ja, dat gaan we doen'... maar ondertussen hou je je gewoon aan waar jij je goed bij voelt...

afbeelding van Mama-Suus
31 december 2012
Stef-483893 ik heb je reactie gelezen, en ik ben het met je eens dat je kinderen niet tot het uiterste moet laten huilen maar als moeder (en vader misschien ook wel) hoor je gauw genoeg wat het huilen betekend: moeheid, dorst, of gewoon aandacht zoals ff lekker knuffelen en vertroetelen.
Ons kindje sliep overdag in de box, hij hield (en houdt nog steeds) erg van gezelligheid en knuffelen, en 's-avonds na de voeding lekker slapen in zn bedje.

Ik denk dat er inderdaad mensen zijn die denken dat ze moeten huilen net zolang tot ze stil zijn...
Maar daar kan ik persoonlijk niet tegen, ik ga altijd ff kijken als die van ons huilt.
Ik vind het zo zielig voor de kinderen als ze 'moeten' blijven huilen om het alleen zijn te leren...
Wat is er nou fijner op nog ff met je kleine hummeltje op de bank of bed te liggen....

In het begin deden we het zo, begon die een beetje jammeren dan keken we het even aan, als die echt ging huilen gingen we hem meestal halen.
Eerst schone broekje, (dan flesje), nog ff tuttelen en dan weer lekker verder slapen...
afbeelding van Mama-Suus
31 december 2012
Weet je ik denk dat alle ouders het beste met de (pasgeboren) kinders willen hebben. En iedereen doet het op een eigen wijze waar eigenlijk niet over te discusseren valt.
Wel is het zo dat mensen altijd een oordeel klaar hebben als je iets doet wat een ander anders zou doen.
Als je iets niet doet, of wel doet...als je iets wel zegt of niet zegt, ze hebben altijd wel een puntje waar de mensen elkaar op 'afzeiken' op zn plat hollands.

Ik vind respecteer iemand zoals die zijn/haar kinderen opvoedt, ook al zal jij het (misschien) anders doen.
Dat kun je te-pas en te on-pas zeggen maar je kunt ook je reactie voor je houden en het pas melden als daar om gevraagd wordt.
Dan worden de tips die je dan zou geven heus wel toegepast in hoeverre zij het kunnen toepassen!

Maar meiden... ik denk dat we het allemaal GOED doen op onze eigen manier...

En Stef-483893 ik hoop dat alles toch nog is goedgekomen na zo'n traumitische bevalling...
afbeelding van mamma1982
31 december 2012
Dit is het laatste wat ik over borstvoeding c.q. kunstvoeding ga schrijven:
Een grens is voor mij het moment dat ze tanden krijgen, dan vind ik dat ze alleen vaste voeding nodig hebben. Dat van Nutricia vind ik ook geklets, als ze voldoende groente, fruit, melk, nou eigenlijks de schijf van 5 binnen krijgen, is het voldoende als ze 1 jaar zijn. In mijn ogen geldklopperij de peutermelk! Ze verzinnen van alles.
Dus als je zo kijkt zoals ik, ja dan is een langer als een jaar borstvoeding extreem in mijn ogen. Mijn vraag is dan: waar ligt die grens? 2 jaar, 3 jaar, 4 jaar of als ze zelf niet meer willen??
Je wilt op een gegeven moment toch ook je eigen lichaam weer terug?
afbeelding van mamma1982
31 december 2012
stef-483893 Ik zal liegen als ik zou zeggen het niet extreem te vinden, maar als jij je daar goed bij voelt is dat het belangrijkste. Wij voelen ons erg prettig erbij dat onze slaapkamer van ons is en onze kindjes ook al hun eigen kamer hebben. En wat anne_1980 zegt is ook waar, je wordt zo veroordeeld als je geen borstvoeding geeft. Heb bij de eerste alles geprobeerd. Er wordt je dan een schuldgevoel aangepraat dat je niet het beste voor hebt met je kindje. Nou daar zit je dan met al je gierende hormonen, ik kan je zeggen dat je daar ook niet vrolijk van wordt. Denk daar maar eens aan als je de volgende keer een (kersverse) moeder spreekt die geen borstvoeding geeft....... En in jouw geval zou ik het gewoon niet tegen iemand vertellen dat je kleine nog op jouw kamer slaapt en dat je nog borstvoeding geeft. Ik ben ermee gestopt te vertellen als mensen me vroegen wat voor voeding ik gaf.

Anne_1980 Helemaal mee eens!!!
afbeelding van ab bab
31 december 2012
Nou op de een of andere manier gaat het andersom altijd 100 keer zo keihard in het veroordelen. Het zal mij een worst wezen hoe je je kind voedt, maar hou je oordeel lekker voor je. Ik hoef er niet mee lastiggevallen te worden, met teksten als 'het zullen wel kunstvoedende moeders wezen'. Gatverdamme wat een walgelijk vooroordeel spreekt daaruit op alle mogelijke fronten. Dan is mijn reactie 'zal wel zo'n betweterige strontvervelende borstvoedende mama zijn'. En nu ben ik er dus klaar mee en komt er geen reactie meer.
afbeelding van ab bab
31 december 2012
Ik heb niet eens zin om op mensen als Stef te reageren. Wat een gedachtenloze, respectloze, tactloze en ronduit afschuwelijke manier van denken. Bah.
afbeelding van Mama-Suus
31 december 2012
Ik wil graag even op jou reageren stef-483893; Ik vind je wel een beetje heel erg kort door de bocht. Je oordeelt al over het feit dat het 'kunstvoedingmoeders' zijn. Maar ik heb een vreselijk moeilijke bevalling gehad waardoor werd geadviseerd de baby in zijn eigen bedje te laten slapen, tevens hadden wij heel veel vervelende familieomstandigheden wat de productie van borstvoeding niet ten goede kwam, en ik dus geen borstvoeding kon geven, maar het wel heel graag wilde.

Ik denk dat je je beter zou moeten oriënteren voordat je bepaalde conclusie's gaat trekken. Misschien dat het bij jullie allemaal van een leije dakje ging, maar dat kan (helaas) niet iedereen zeggen...!
afbeelding van Iris -Ysa
31 december 2012
ik heb respect voor alle moeders .... en maakt niet uit of je fles of borst geeft ... ik kon borstvoeding geven en daar was ik bij mee ..mensen die het niet kunnen of mogen..is fles toch prima uitkomst !!!
iedereen moet zeker doen wat ze willen ... maar ver vd natuur staan als je je kindje in zn haar eigen bedje legt ..vind ik wel beetje te ver gaan ... dan kan ik ook zeggen..gemakzucht ..dan hoef je niet op te staan om je kindje te pakken en te voeden .... ik vond en vind het prettig als onze dochter in eigen bedje ligt..en ze is 3 en half en ze wil niet eens bij ons slapen..wel lekker liggen stoeien tv kijken,maar slapen in haar eigen bedje ...
afbeelding van mamma1982
31 december 2012
stef-483893 Ik wil graag even reageren op je reactie:
Ik ben zo'n kunstvoedingmoeder! Maar ik laat mijn kind niet huilen omdat hij moet leren alleen te zijn en velen met mij zullen dat ook niet doen!
Idd vind ik het de 1e periode normaal om je kind veel bij je te hebben, MAAR je nachtrust moet er niet onder gaan lijden. Wij hebben bij beide kinderen een wiegje op de kamer gehad, maar dat werkte niet omdat ze veel geluidjes maakten in hun slaap. En wij vinden onze nachtrust erg belangrijk!! Als ze wakker waren, dan waren ze ook bij ons. Nu begint dat anders te worden, omdat mijn zoontje ook moet leren zelf te ontdekken. Met en zonder mij. En dat gaat prima, hij loopt al voor in ontwikkeling! Dus dat wil niet zeggen dat je kindje veel bij je hebben goed is voor je kind, je kan ze ook remmen in ontwikkeling (ook van dichtbij gezien!). En naar mijn mening hoort het bed van de ouders te zijn, een plek om samen te zijn, intiem te zijn, te praten, enz..
En overe koesteren en liefhebben, wij houden zielsveel van onze kindjes!!! Wij hebben ook alles voor ze over en zouden alles voor ze doen! Daarvoor hoef je geen borstvoeding te geven of ze bij je in bed te hebben! Er zijn genoeg momenten als ze wakker zijn om ze extra lief te hebben! Net zoals "jullie" doen.
En over wat bewezen is: Er is zoveel bewezen en elk jaar veranderd dat weer. Doe waar je je goed bij voelt en in geloofd! Ik heb respect voor mensen die borstvoeding geven(ook voor langere tijd), maar geef ons dan ook die respect als "kunstvoedingsmoeders" zoals jij het noemt! Je weet niet waarom wij de keuze hebben gemaakt voor kunstvoeding!!!!!

Maar het punt blijft: Iedereen moet doen waar hij of zij zich het beste bij voelt!!!!!
afbeelding van Iris -Ysa
31 december 2012
onze dochter is met 34 weken geboren en heeft in couveuse gelegen ..maar artsen adviseerde ons om haar gewoon in eigen bedje te leggen .. en ja bijna 3 jaar borstvoeding !!!!! ik ging er steeds uit, 3 x pernacht als het niet meer was... dus niets ver van de natuur !!!!
afbeelding van mamma1982
31 december 2012
De enige keer dat onze dochter(4) bij ons in bed ligt, is als ze echt doodziek is. Maar het is echt een uitzondering!!! Heb in mijn omgeving gezien hoe moeilijk het is kinderen af te leren om bij je in bed te kruipen. Gelukkig waren mijn man en ik het er gelijk over eens dat we dat nooit lieten gebeuren. Ons zoontje, van nu 3,5 maand, heeft wel af en toe bij ons in bed gelegen, maar een prettig idee vond ik het niet. Ik heb een doekje bij me gedragen en bij hem in zijn ledikantje gelegd, dat werkte perfect. Hij slaapt nu lekker op zijn eigen kamertje met de veilige geur van mama en de hele nacht door!!!
afbeelding van mamma1982
31 december 2012
@stef-483893 Hoe bedoel je met ver van de natuur staan???
afbeelding van ellen842
30 december 2012
Tot een maand of 11 heeft onze dochter in een wiegje naast mijn bed geslapen. Ze sliep elke nacht door en had makkelijk op haar eigen kamer kunnen slapen, maar mijn man en ik vonden het idee haar dicht bij ons te hebben gewoon fijn. Toen ze bijna een jaar was, was ze de wieg uit gegroeid.. ze kon zelf gaan zitten, omrollen en gaan staan dus het was niet veilig meer. toen is ze op haar eigen kamer in een ledikant gaan slapen. Ging ook prima, elke nacht slaapt ze keurig door.. (af en toe wordt ze wel eens wakker als ze gedroomd heeft o.i.d. maar dan helpt praten door de babyfoon prima en slaapt ze verder.) Soms wordt ze 's ochtends rond 6 uur wakker en dat vinden wij dan nog te vroeg om op te staan, dan slaapt ze tussen ons in nog verder of ze gaat tv liggen kijken.. zo kunnen papa en mama nog even een beetje uitslapen.
afbeelding van Hetty
30 december 2012
Na de eerste nacht sliep mijn zoon al op zijn eigen kamer. Ik deed geen oog dicht van alle geluidjes die hij maakte. Tuurlijk lag hij wel eens bij ons na een bv, maar hij sliep beter op zijn eigen kamer en wij sliepen ook beter als hij op zijn eigen kamer lag. Ik was ook veel te bang dat ik op hem zou liggen en sliep veel lichter als hij bij ons in bed lag.
Nu is hij 8 maanden en slaapt nog steeds het beste op zijn eigen kamer. Als wij hem naar bed brengen gaat hij lekker nog even spelen en als hij wakker word ook :)
afbeelding van Mama-Suus
29 december 2012
Ons kindje is nu 1,5 jaar oud en hij slaapt al vanaf het begin dat we thuis kwamen uit het ziekenhuis in z'n eigen bedje en op zijn eigen kamer.

Wel mocht hij even bij ons op bed liggen en daarna lekker met een kruik in zn eigen warme bedje...

Ten eerste hebben wij hem nooit in ons bed laten slapen omdat ze dan onder een dekbed liggen en dat mag nog niet tot 2 jaar, ten tweede slaap jezelf niet goed om dat je toch ligt te waken, en ten derde ik zou als de dood wezen dat ik of mijn man per ongeluk er boven zou draaien....

Ook nu ik zwanger ben, mag de baby straks echt niet bij ons in bed slapen, wel (en dat mocht ons zoontje ook) als het voor kwam/komt om te voeden even lekker kroelen met de baby, maar daarna weer lekker terug naar hem/haar eigen plekkie!

Maar verder moet iedereen doen waar de ouders zich goed bij voelen...!
afbeelding van ab bab
29 december 2012
Ik vind op dezelfde kamer slapen iets fundamenteel anders dan in hetzelfde bed hoor.
afbeelding van limbabneesje
29 december 2012
ik heb 4 kinderen.. mijn oudste heeft 2.5 jaar bij me geslapen in bed... mijn 2e slechts een korte tijd want hij was enorm onrustig.. mijn jongste 2 hebben lang in een co-sleeper naast mij gelegen.. zo had ik ze toch bij me en dat beviel ons erg goed. Het was vroeger niet meer dan normaal dat kinderen bij de ouders op de kamer sliepen zover ik weet.. de luxe van voor elk kind een aparte kamer was er toen niet.

Pagina's