Profiel Natatchia

Je moet inloggen om een vraag te kunnen stellen.

  • K_de-1176790, 16 oktober 2016

    Zwanger en veel verdriet

    Hoi, Ik ben zwanger van mijn eerste kindje. Mijn relatie heeft veel up & dows gekend en de laatste tijd zaten we eigenlijk in de down fase laat ik maar ik zeggen. De zwangerschap was onverwacht maar niet ongewenst. Helaas triggerde de zwangerschap bij mij flinke woedeaanvallen waar ik helaas door een depressie (vader verloren) in het verleden ook last van heb gehad. Mijn vriend is er toen altijd voor mij geweest ook al ben ik toen echt te ver gegaan. De laatste jaren ging het goed met mij alleen merkte ik niet dat het met mijn vriend minder ging. We praten heel slecht met elkaar ofwel communicatie tussen ons gaat gewoon niet. En vanwege werk zagen we elkaar bijna nooit en de vrije dagen gingen vaak gepaard met ruzie. Na de laatste woedeaanval heb ik besloten om het huis uit te gaan zodat wij beide wat rust zouden krijgen. Mijn vriend kreeg toen het advies van zijn therapeut om 3 maanden geen contact meer met mij op te nemen. Hij zelf heeft een flink zware jeugd gehad met ruziënde ouders en vaders die ervandoor ging en niet meer terug kwam. Ik heb geprobeerd om hem overal bij te betrekken (echo's, afspraken, aanschaf spullen) behalve bij de echo's kreeg ik voor de rest geen reactie of onduidelijkheid. Praten over de relatie is er helemaal niet meer bij. Mijn vriend heeft besloten een einde te maken aan de relatie. Het verdriet en gemis begint mij op te breken. Ik mis zijn steun. Van iedereen krijg ik het advies om nu eens aan mijzelf en de baby te gaan denken ipv elke keer rekening te houden met hem. Hij laat mij momenteel ook flink in de steek. Maar toch blijf ik rekening houden met zijn gevoel en cijfer mijzelf en de baby er compleet mee weg. Ik ben ontroostbaar en voel me diep ongelukkig en ook eenzaam, terwijl mijn netwerk mij enorm steunt. Ik ben zelf ook onder behandeling van een therapeut maar het lukt me nog steeds niet om me op mezelf te focussen. Hoe kan ik met dit intense verdrietige gevoel omgaan en hoe kan ik me op mezelf focussen. Mijn vriend ofja ex laat niks van zich horen maar geeft wel aan er te zijn voor de baby. Zelf wil hij graag bij de bevalling zijn maar ook daar weet ik me nu geen raad mee, wel of niet? De hoop dat het goedkomt blijf ik houden terwijl dat hetgeen is waar ik juist mee moet stoppen, dat gaat alleen vrij moeilijk. Oftewel de zwangerschap had er leuker uit kunnen zien. Groetjes,

    Natatchia, 31 oktober 2016

     

    Dag Mama in spé,

     

    Bedankt voor jouw bericht.

     

    Gefeliciteerd met je zwangerschap en wat fijn dat je zoveel gesteund wordt door het netwerk om je heen. Het is namelijk niet niks wat je nu zo tijdens je zwangerschap op je bord hebt liggen.

     

    Ik bemerk een aantal tegenstellingen in hetgeen jij beschrijft:

    -    Je schrijft dat het de laatste jaren wel goed met je gaat maar hebt wel last van woede         aanvallen. 

    -    Hij laat je momenteel flink in de steek. Maar toch blijf je rekening houden met zijn gevoel en
        cijfer jij jezelf en de baby compleet weg. 

    -    Je bent ontroostbaar, voelt je diep ongelukkig en eenzaam, terwijl jouw netwerk je enorm     steunt. 

    -    Alhoewel je aangeeft dat je de steun van de vader van jullie kind mist, lees ik ook twijfel of     je hem bij de bevalling wilt hebben.

     

    Als je dit hier nu zo leest dan kan je stellen dat je je feitelijk verdeeld van binnen voelt. Enerzijds is er iets in jou dat een gemis aan ondersteuning ervaart en voel je je zelfs in de steek gelaten door hem. Anderzijds is er iets in jou dat dat gevoel van in de steek gelaten zijn negeert en zijn gevoel boven dat van jou stelt, waardoor jij jezelf wegcijfert.

     

    Wat vind je er eigenlijk van dat er iets in jou is wat zijn gevoel boven dat van jouw gevoel stelt? Wat vind je ervan dat jij blijkbaar een persoon bent die haar eigen gevoel ondergeschikt maakt? Wat zou je met je bevinding hierover willen doen?

     

    Doordat je je zo verdeeld voelt is het vaak lastig om de juiste keuzes te maken. 
    Wat je kan helpen in deze situatie, is om een voorstelling te maken van je eigen toekomst (hoe jij het zou willen). Houd hierbij even geen rekening met een ander, maar alleen met wat jij wilt en wat goed voelt. Schrijf dit op tot in detail en je zult bemerken hoe verhelderend dit werkt.

     

    Als laatste, focussen op jezelf is een keuze. Geen enkele behandeling, therapeut, persoon maakt die keuze voor jou. 

     

    Ik gun je alles wat je nodig hebt om je eigen uitdagingen aan te gaan!

     

    Warme groet,

     

    Natatchia Seute

  • Eefv-956459, 25 september 2016

    Toch depressie of traumaatje?

    Beste Natachia, Ik ben moeder van een dochter van nu 22 maanden. Na haar geboorte hebben we een hoop meegemaakt. Onze dochter huilde erg veel, zo'n 8 uur per dag bij elkaar opgeteld. Achteraf bleek zij last te hebben van reflux en koemelkallergie. Ik kon het gehuil heel slecht hebben. Zat regelmatig zelf huilend boven de wieg en hoorde mezelf smeken of ze alsjeblieft op wilde houden. Ik moest soms echt even alleen de deur uit om op adem te komen. Als ik terugdenk aan die periode kan ik weer in huilen uitbarsten, het was zo heftig. Nu onze dochter bijna twee is, huilt ze helaas nog steeds best veel, ze wordt huilend wakker en huilt wanneer ze haar zin niet krijgt. Haar laten hullen kan ik gewoon niet, ik raak echt in paniek als ze te lang huilt. Ik heb er nooit zo over gepraat, omdat ik dacht dat een baby krijgen nou eenmaal moeilijk is. Feit blijft dat ik niet heel positief terug kijk op de eerste periode van mijn dochters leven en erger nog in twijfel of in nog wel een kind wil, ik ben nu al bang voor alles dat misschien wel of niet weer gaat gebeuren en of ik dat wel kan handelen. Wat zal ik met deze gevoelens doen? Vriendelijke groeten, Eef

    Natatchia, 26 september 2016

    Hi Eef,

     

    Bedankt voor je vraag. Wat dapper van je om openhartig je verhaal te doen en je nu juist wél hierover te uiten.

     

    Je vraagt mij wat je met deze gevoelens zal doen? Ik vermoed dat je stiekem al weet wat je met je gevoel wilt doen. Tenslotte schets je jouw probleem hier niet voor niets, dus je doet al iets.

     

    Alles begint bij jezelf en daarom start ik met het gevoel wat jij voelt. Ik merk dat het huilen niet alleen een ding is bij je dochtertje, maar ook bij jou. Je gebruikt het woord huil(en) 9 keer, je schrijft dat je het gehuil van je dochtertje slecht kan hebben en dat je in paniek raakt als zij huilt. Ook geef je aan dat  je in huilen kan uitbarsten als je aan die periode terugdenkt.

     

    Ga eens bij jezelf na:

    • Wat betekend huilen eigenlijk voor jou?
    • Wat gebeurt er met jou op het moment dat je dochtertje huilt? (Wat voel je, wat denk je, wat gebeurt er in/met je lichaam, wat doe je, hoe reageer je enz.)
    • Heb jij er een verklaring voor wat de reden is dat je in paniek raakt als je dochter huilt?
    • Hoe zou je je willen voelen, hoe zou je willen reageren, wat zou je willen doen en denken op het moment dat je dochtertje huilt? 
    • wat heb je hiervoor nodig?

     

    Verder kan het nooit kwaad om je af te vragen of het huilen van je dochter te maken kan hebben met:

    1. gezondheidsproblemen

    2. ontwikkeling (vooral de peutertijd – van 2 tot 4 – is berucht)

    3. angst en frustratie

    4. de interactie tussen ouder(s) en kind

     

    Het meest effectief is om te proberen je in te leven in de taal van je kind (het huilen) en te achterhalen wat zij eigenlijk duidelijk wil maken. Help haar om haar snikken te benoemen of uit te drukken in gebaren: ik ben bang, ik heb pijn, ik heb verdriet, enzovoorts. De gedachte daarachter is simpel: door haar te leren woorden of gebaren te geven aan haar verdriet, angst of frustratie, zal haar behoefte afnemen om zich te uiten door huilen. Dat is immers niet meer nodig, als zij ontdekt heeft dat het ook anders kan.

     

    Succes toegewenst!

     

    Warme groet,

     

    Natatchia Seute

     

    Ps: Hulp nodig bij het concreet krijgen van deze vragen of het maken van een plan van aanpak? Neem gerust contact met mij op of ga naar www.nshp.nl

  • IN81, 20 september 2016

    2e zwangerschap

    Ik ben voor de tweede keer zwanger, nu 17 weken. Mijn vorige bevalling duurde bijna 48 uur en ik vond het een vreselijke ervaring. Ik ben bang om weer zo'n hel te moeten doorstaan. Kun jij me helpen?

    Natatchia, 22 september 2016

    Beste mama,

     

    Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap en wat moedig van je om hulp in te schakelen bij de angst die jij nu ervaart.
     

    Wat ontzettend naar dat je zo'n verschrikkelijke ervaring hebt gehad bij de eerste bevalling. Ik kan mij zo voorstellen dat je graag optimaal wilt genieten van je zwangerschap, en dat je angst dat nogal in de weg staat.

     

     

    Ik wil je vragen om eens het volgende bij jezelf te checken:​

    • Heb je nachtmerries of flashbacks over de bevalling die plotseling optreden en niet tegen te houden zijn? 
    • Wil je je bevallingsfoto's niet meer zien? Of wil je niet over je bevalling praten? En/of stop je gedachtes en gevoelens van de bevalling weg?
    • Ben je nooit helemaal ontspannen?
    • Heb je concentratieproblemen ?
    • Ben je sneller prikkelbaar ?
    • Voel je je (constant) opgejaagd?
    • of reageer je emotioneler dan je van jezelf gewend bent?
    • Als je terugdenkt aan je bevalling voel je je: Machteloos, hulpeloos, radeloos, hopeloos, schuldgevoel, het gevoel gefaald te hebben als vrouw, paniek, eenzaamheid en verdriet.

     

    Herkenning?

    Herken jij jezelf grotendeels of helemaal in het bovenstaande? Dan zou het mogelijk kunnen zijn dat jouw bevalling traumatisch voor je is geweest. Met andere woorden wordt dat ook wel een Posttraumatische stress-stoornis (PTSS) genoemd. En ja, zo'n PTSS kan je ook ten gevolge van een zware bevalling ontwikkelen. Zo'n 9% van de kersverse moeders heeft te maken met een PTSS na een zware bevalling. Mocht je jezelf hierin hierkennen dan sta je dus absoluut niet alleen. Er zijn gelukkig genoeg manieren om van je PTSS af te komen, zodat je weer optimaal kunt genieten van je zwangerschap en zelfs zin krijgt om te bevallen (ja echt).

     

     

    Mocht je jezelf niet herkennen in de symptomen, dan is het alsnog belangrijk om je angst serieus te nemen, en het probleem wat jij ervaart verder uit te diepen en te bepalen "wat er aan de hand is". Bij NSHP Psychotherapy begeleiden wij je  graag naar een optimale zwangerschap en bevalling! Je kan op de website een gratis intakegesprek inplannen.

     

    Technieken die wij hanteren om jou te coachen naar een optimale zwangerschap en bevalling zijn:

    • EMDR (staat voor Eye Movement  desensitizationand Reprocessing).Uit onderzoek is gebleken dat EMDR goede resultaten boekt bij traumaverwerking en is de nummer 1 therapie op dit gebied . Door EMDR blijft wel je herinnering aan je bevalling bestaan, maar de angst – die er voor jou bij is gaan horen – verdwijnt.
    • Hypnotherapie
    • Cognitieve gedragstherapie
    • NLP

     

    Hopelijk heb je wat aan mijn antwoord, zo niet, schroom niet om mij te contacteren  :-)

     

    Warme groetjes,
    Natatchia Seute 

november 2016: Feestdagenstress? vijf tips om er relaxt door te komen!

Of je er nu al maanden naar uitkijkt of juist tegenop ziet, je ontkomt er niet aan: de feestdagen staan weer voor de deur. Zo vind je met de feestdagen niet alleen een piek in de kerstboom, maar ook een piek in het aantal huwelijken dat op de klippen loopt, het aantal kinderen dat slaapproblemen ervaart, in bed plast en het aantal incidenten van huiselijk geweld. 

Kortom de moraal van liefde en vrede is ver te zoeken en maakt plaats voor irritatie, ruzie en stress. Dat de feestdagen in aantocht zijn merk ik ook in mijn praktijk, daarom geef ik je graag een aantal tips om deze aankomende feestdagen eens anders dan anders te beleven. Want wat heb je aan een feest dat je niet ervaart? 

Tip 1.  Let it go
Laat verwachtingen los – We leggen vaak de lat te hoog. We willen het iedereen naar de zin maken en het moet de perfecte sinterklaas, kerst of oud & nieuw worden: als het even kan, de beste die je gasten ooit hebben gehad en waar ze altijd aan terug zullen denken. Hoeveel druk leg je hiermee op je schouders? Als er iets anders loopt dan gepland, geniet er dan van want zo is het leven. Als de druk van de verwachtingen van de ketel is, heb je je handen vrij om te genieten.

Tip 2.  Laat dingen meer zijn zoals ze zijn, en betrek niet alles op jezelf. Jij bent jij, die ander is gewoon die ander.
Een verplicht jaarlijks familiediner geeft menigeen pijn in de maag enkel alleen al bij de gedachte. En laten we eerlijk zijn, kerst is voor de meesten een dag voor moeizame gesprekken met mensen die we niet zo vaak zien en/of mogen. Geheid dat er aan de feesttafel actualiteiten besproken worden die in combinatie met alcohol discussies uitlokken. Bedenk dat het tijdens de feestdagen niet gaat om emoties en meningen en dat je verantwoordelijk bent voor je eigen humeur en problemen – en niet voor die van je familieleden.

Snijd, zodra er een discussie  zijn kop op dreigt te steken, een onderwerp aan waarmee je in één klap alle aandacht opeist. Dit is in het meest effectieve geval kwalijke informatie over jezelf. Of vermijd de discussie door iets anders te gaan doen bijv. meehelpen in de keuken, met de kids spelen etc. 

tip 3 Ho, ho, ho
Hoe ziet je agenda de komende tijd eruit? Heb je genoeg tijd en rust voor jezelf, je kind (eren) en je partner? Sta je achter de afspraken die je hebt gemaakt of heb je meer rust nodig? Zog je voor me-time? Kun je bepaalde activiteiten ook een ander toevertrouwen? Waar besteed je je tijd aan; houd je genoeg tijd over voor de dingen die echt belangrijk voor je zijn?

4. Ja ik zeg een keer nee.
Je hebt iedere dag mogelijkheden, maak keuzes die goed zijn voor jezelf en je gezin. Wellicht is het voor jou goed om wat vaker nee te zeggen. Welke activiteiten geven je energie en welke kosten je energie? Geef extra tijd aan de activiteiten die je energie geven! Kijk ook eens naar je dagplanning? Sta bijvoorbeeld iets eerder op, een kwartier maakt veel verschil!

5. Breath
Haal diep adem – Ben je toch nog gestresst? Dan is langzaam ademen een effectieve manier om je tot rust te brengen. Hoe doe je dat? Leg beide handen op je buik en adem 5 seconden in en daarna 5 seconden uit. Doe dit vanuit je buik. Gebruik je handen om te controleren of je vanuit de buik ademt: als deze meebewegen dan doe je het goed.

november 2016: Feestdagenstress? vijf tips om er relaxt door te komen!

 

Of je er nu al maanden naar uitkijkt of juist tegenop ziet, je ontkomt er niet aan: de feestdagen staan weer voor de deur. Zo vind je met de feestdagen niet alleen een piek in de kerstboom, maar ook een piek in het aantal huwelijken dat op de klippen loopt, het aantal kinderen dat slaapproblemen ervaart, in bed plast en het aantal incidenten van huiselijk geweld. 

Kortom de moraal van liefde en vrede is ver te zoeken en maakt plaats voor irritatie, ruzie en stress. Dat de feestdagen in aantocht zijn merk ik ook in mijn praktijk, daarom geef ik je graag een aantal tips om deze aankomende feestdagen eens anders dan anders te beleven. Want wat heb je aan een feest dat je niet ervaart? 

Tip 1.  Let it go
Laat verwachtingen los – We leggen vaak de lat te hoog. We willen het iedereen naar de zin maken en het moet de perfecte sinterklaas, kerst of oud & nieuw worden: als het even kan, de beste die je gasten ooit hebben gehad en waar ze altijd aan terug zullen denken. Hoeveel druk leg je hiermee op je schouders? Als er iets anders loopt dan gepland, geniet er dan van want zo is het leven. Als de druk van de verwachtingen van de ketel is, heb je je handen vrij om te genieten.

Tip 2.  Laat dingen meer zijn zoals ze zijn, en betrek niet alles op jezelf. Jij bent jij, die ander is gewoon die ander.
Een verplicht jaarlijks familiediner geeft menigeen pijn in de maag enkel alleen al bij de gedachte. En laten we eerlijk zijn, kerst is voor de meesten een dag voor moeizame gesprekken met mensen die we niet zo vaak zien en/of mogen. Geheid dat er aan de feesttafel actualiteiten besproken worden die in combinatie met alcohol discussies uitlokken. Bedenk dat het tijdens de feestdagen niet gaat om emoties en meningen en dat je verantwoordelijk bent voor je eigen humeur en problemen – en niet voor die van je familieleden.

Snijd, zodra er een discussie  zijn kop op dreigt te steken, een onderwerp aan waarmee je in één klap alle aandacht opeist. Dit is in het meest effectieve geval kwalijke informatie over jezelf smiley. Of vermijd de discussie door iets anders te gaan doen bijv. meehelpen in de keuken, met de kids spelen etc. 

tip 3 Ho, ho, ho
Hoe ziet je agenda de komende tijd eruit? Heb je genoeg tijd en rust voor jezelf, je kind (eren) en je partner? Sta je achter de afspraken die je hebt gemaakt of heb je meer rust nodig? Zog je voor me-time? Kun je bepaalde activiteiten ook een ander toevertrouwen? Waar besteed je je tijd aan; houd je genoeg tijd over voor de dingen die echt belangrijk voor je zijn?

4. Ja ik zeg een keer nee.
Je hebt iedere dag mogelijkheden, maak keuzes die goed zijn voor jezelf en je gezin. Wellicht is het voor jou goed om wat vaker nee te zeggen. Welke activiteiten geven je energie en welke kosten je energie? Geef extra tijd aan de activiteiten die je energie geven! Kijk ook eens naar je dagplanning? Sta bijvoorbeeld iets eerder op, een kwartier maakt veel verschil!

5. Breath
Haal diep adem – Ben je toch nog gestresst? Dan is langzaam ademen een effectieve manier om je tot rust te brengen. Hoe doe je dat? Leg beide handen op je buik en adem 5 seconden in en daarna 5 seconden uit. Doe dit vanuit je buik. Gebruik je handen om te controleren of je vanuit de buik ademt: als deze meebewegen dan doe je het goed.

 

oktober 2016: Daddy blues

 

 

Moeder brengt een kind ter wereld, vader stort in. Steeds vaker hoor je berichten over jonge gezinnen waarbij niet de moeder zich eventjes terugtrekt in het kraambed, maar de vader. Uit onderzoek blijkt dat depressieve gevoelens onder jonge vaders stijgende is.

De cijfers liegen er niet om, 1 op de 10 kersverse vaders voelt zich namelijk depressief. Dat nieuwbakken mama's een zogenoemde postpartum depressie kunnen hebben, is een feit. Maar dat de papa's hier ook last van kunnen hebben is minder bekend ofwel meer een taboe.

 

Waardoor komt het?

Jammer genoeg is er nog te weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de exacte oorzaak van een depressie onder jonge vaders. Wel blijkt in de praktijk dat de komst van een baby ook grote indruk maakt op de vader. In een klap veranderd zijn onbezorgde leven naar een gezinsleven vol verplichtingen en verantwoordelijkheden. Slaapgebrek, de veranderende relatie en de nieuwe verantwoordelijkheden vallen soms rauw op het dak van de vader. Sommige vaders zijn hier niet op voorbereid en/of tegen opgewassen. Met alle gevolgen van dien. Want intussen gebeurt er ook van alles bij de moeder. Alleen al de combinatie van een depressieve man, slapeloze nachten en hormonen, is niet bepaald bevorderlijk voor de relatie. 

 

Depressieve vaders kunnen last hebben van:

  • Vermoeidheid, hoofdpijn en andere pijnklachten.
  •  Irritatie, angst en boosheid.
  • Verminderde zin in seks en minder eetlust.
  • Meer risicovol gedrag, bijvoorbeeld in het verkeer.
  •  Isolement, terugtrekken van vrienden en familie.
  • Meer alcohol drinken en/of drugs gebruiken.
  • Bedreiging voor kinderen houden zich minder bezig met het kind.
  •  Is meer gestrest en geneigd het kind te verwaarlozen.

 

Wat kun je doen?

  • Verdeel de zorg voor het kind
  • blijf als jonge vader dingen voor jezelf doen.
  • Bespreek met je partner hoe je je voelt en probeer om samen tot een oplossing te komen.Lukt dat niet, schakel dan hulp van een deskundige in. 
  • Bespreek het op je werk en zorg voor minder werkdruk in het eerste half jaar als je er ’s nachts veel uit moet voor de baby. Een verstoorde nachtrust op zich kan al leiden tot depressieve klachten, dus zorg voor hersteltijd.

 

Hoe om te gaan met een depressieve man, als je zelf net bevallen bent?

Als partner van iemand die depressief is, blijf je alleen overeind als je óók kiest voor jezelf. De aandacht van de omgeving gaat vaak automatisch uit naar degene die depressief is. Vergeet niet dat de relatie met jezelf de toon zet voor alle relaties die je hebt met anderen. Zorg dus eerst goed voor jezelf!
 

  •  blijf je eigen leven leven.
  • Geef je hobby's niet op.
  • Hou je eigen sociale contacten.
  • Blijf aan je relatie werken door contact te maken. Deel je angsten, je zorgen, je gedachtes, allebei, zodat je weet wat de ander bezighoudt en hoe je rekening kunt houden met elkaar. 

 

Effect op het kind

Hoewel de oorzaak van een postpartum depressie bij de moeders ergens anders ligt dan bij de vaders, zijn de effecten op het kind hetzelfde. Dit blijkt uit een studie van de Northwestern University. Een kind dat leeft met een vader met een depressie heeft een grotere kans op het ontwikkelen van gedrags- of emotionele problemen. Het gebrek aan aandacht en onvoorwaardelijke acceptatie kan bij een kind gedurende het hele leven tot problemen leiden, zowel in het werk als in relaties en hun eigen vaderschap.

Genoeg reden dus om de klachten serieus te nemen en in actie te komen.