Profiel Ko van Gorsel

Je moet inloggen om een vraag te kunnen stellen.

  • Maev, 13 februari 2017

    Afspraken nakomen

    Beste Ko, Ik ben bijna 7 jaar uit elkaar met de vader van mijn zoontje, dit verloopt uiterst moeizaam en er is dan ook sprake van een flinke 'vechtscheiding' door diverse redenen (huiselijk geweld, detenties, communicatie problemen). Momenteel staat zoontje onder OTS maar ik verbaas mij over de houding van jeugdbescherming hierin en weet me daar geen raad meer in. Oudergesprekken draaien steeds uit op scheldkanonades, geschreeuw en gedreig naar zowel mij als gezinsvoogd vanuit ex zodra het over het welzijn en beleving van zoontje gaat, zonder dat de gezinsvoogd hier iets tegen doet of iets van vind (het blijft bij opmerkingen "je graaft je eigen graf" en het blijft vervolgens zonder actie, ook wanneer dit via de mail gecontinueerd wordt). voor zover er afspraken gemaakt worden ten behoeve van zoon, worden deze afspraken door vader consequent niet nagekomen, ook daar wordt geen enkele actie op ondernomen of iets van gevonden. Op het moment dat ik vervolgens aan kaart welke problemen dit oplevert bij zoon, ben ik een zeur en een tegenwerkende moeder (Kom alle afspraken netjes na en geef puur de gevolgen weer en verzoek om hier iets mee te doen aan zowel vader als gezinsvoogd). Hulpverlening voor zoontje is na enkele jaren weigeren eindelijk goedgekeurd, zowel door vader als gezinsvoogd, en vervolgens zodra vader iets niet zinde bij de omgang wordt de toestemming voor hulpverlening per direct ingetrokken. Wordt er dan letterlijk verwacht dat ik voor elk wisse wasje naar de rechtbank ga om te zorgen dat er afspraken gemaakt en nagekomen worden ten behoeve van onze zoon? Met alle kosten die daarbij horen? Ik heb geen recht op toevoeging waar mijn ex dit wel heeft. Waar is dan precies die onder toezichtstelling voor? Mijn ervaring is niet bepaald dat zij objectief beoordelen, maar op basis van de maatschappelijke vooroordelen over verzorgende moeders. Zij vinden het vaststellen van een omgangsregeling prioriteit hebben boven hoe ons zoontje dit ervaart en beleefd. Maar ook belangrijker dan de gevolgen die het voor zoontje oplevert doordat de gemaakte afspraken niet nagekomen worden. Het lijkt mij dat we die afspraken maken om te zorgen dat ons zoontje makkelijker en zo onbelast mogelijk contact kan hebben met zijn vader. Hoe zou ik hier nu verandering in aan kunnen brengen, want dit breekt niet alleen mijn zoontje op maar ook mij.

    Ko van Gorsel, 13 februari 2017

     

    Dag Maev,

    Jeetje, dit is wel erg lastig, Maev...

    Als het goed is wordt er door 'de overheid' bij een OTS uiteraard inderdaad eerst gekeken naar het belang van je kind. Daarbij is een goede omgang van het kind met beide ouders van groot belang. Een kind heeft nou eenmaal recht op beide ouders.

    Wat ik echter uit je verhaal opmaak is dat jij afspraken nakomt, maar anderen niet. Als je dat hard kunt maken, heb je meer 'poot om op te staan'. Vaak is 'bewijs' erg lastig, maar ik zou je daarom adviseren een 'dossier' op te bouwen van zo veel mogelijk bewijsbare zaken; denk aan mails bijvoorbeeld, of correspondentie met Jeugdzorg / gezinsvoogd. Leg ook steeds zelf afspraken per mail vast naar degene met wie je de afspraak hebt gemaakt.

    Van de Jeugdbescherming mag je, lijkt mij, toch wel wat verwachten. Misschien heb je 'pech' met een beroerde begeleider en zou je om een andere begeleider kunnen verzoeken. Er moet dan uiteraard wel een goede (weer: 'bewijsbare') reden voor zijn.

    Uiteindelijk ontkom je er dan inderdaad niet aan om naar de Rechter te gaan (met een goede advocaat). Maar ook dan geldt: zorg voor bewijs! Anders is het jouw woord tegen dat van een ander.

    Als de vader steeds de afspraken niet nakomt kan hij op een gegeven moment wel buitenspel worden gezet. Maar... dan moet er wel een hoop zijn gebeurd...!

    Mediation al geprobeerd? Dat zou ook een hoop op kunnen lossen. Dit soort van strijd is in niemands belang. Ik kan mij ook niet voorstellen dat de vader blij is met deze situatie. Je zou dat voor kunnen stellen aan je ex en de gezinsvoogd. Zoek dan een MfN geregistreerd family-mediator (https://mfnregister.nl/zoek-een-mfn-registermediator/).

    Sterkte!!

     

    Ko

     

  • blueeyes123, 30 november 2016

    uit elkaar

    Beste Ko, Sinds een aantal weken is de relatie met de vader van mijn 2 kinderen over. Hij is portugees en woont ook in portugal en heeft geen kennis van de nederlandse taal. Is er iemand die mij kan helpen met het opstellen van een ouderschapsplan en de hoogte van de alimentatie kan vaststellen? Groetjes Linda

    Ko van Gorsel, 01 december 2016

     

    Beste Linda,

    Ik ken personlijk helaas geen advocaten of mediators die Portugees spreken. Ik raad je aan om zelf op het internet te zoeken. Ik deed dat ook even en zie dat er wel aanbod is (bijvoorbeeld: http://www.carolijnwinnubst.nl/english-italiano-portugues/).

    In het slechtste geval kun je het gewoon laten vertalen.

    Van belang is overigens wel of je in Nederland bent getrouwd. Dan geldt namelijk de Nederlandse wet.

    Wel handig inderdaad om iemand te zoeken die ook de Portugese wetgeving kent en jullie kan helpen met de taal...

    Succes!

     

    Ko

  • Mano-984895, 28 november 2016

    allimentatie plus omgang

    Goedemorgen, ik heb eigenlijk een aantal vragen; Mijn ex partner en ik zijn nu een dik jaar uit elkaar en hebben een zoontje van bijna 2 (febr. 2015). Helaas is mijn ex nogal narcistisch en hebben we regelmatig strubbelingen over de omgang van ons kind (voornamelijk over wat IK wel en niet mag en dan vooral op jaloezie gebied). Kan een mediator hierin begeleiden? En zo ja, als er afspraken gemaakt worden en die worden niet nagekomen, hangen hier dan consequenties aan? Mijn ex partner betaald alimentatie, echter heb ik niet het idee dat dit voldoende is. Om hiervoor een advocaat in handen te nemen, brengt ook weer kosten met zich mee wat ik liever steek in het welzijn en de verzorging van mijn zoontje. Zijn hier mogelijkheden in? Bij voorbaat dank, Met vriendelijke groet, Manon Krans

    Ko van Gorsel, 28 november 2016

    Dag Manon,

    Ja, een mediator kan hier prima bij helpen. Er kan gewerkt worden aan hoe er gecommuniceerd wordt en, als ik je verhaal zo lees, hoe de ene partner de andere (ex-) partner nog mag/kan vertellen wat hij of zij moet doen. Ofwel, grenzen stellen! Tenslotte; als hij na een jaar zoveel last heeft van jaloezie, is het voor hem handiger om naar een therapeut te gaan, dan jou te vertellen wat je wel-en-niet mag doen. Hij gaat daar niet (meer) over.

    Als het gaat om hoe jullie met je kind omgaan; ook daar kun je bij een mediator eventuele nieuwe afspraken over maken.

    Een mediator legt uiteindelijk de afspraken ook vast. Maar, net zoals in 'de wet'; je kunt je er ook niet aan houden. We weten allemaal dat je niet door rood licht mag rijden, maar ook dat doen we allemaal wel eens.

    Wat dan de consequenties zijn als partijen zich niet houden aan de afspraken rond de kinderen...; dat hangt er van af. Als het erg schadelijk is voor je kind kun je in het uiterste geval maatregelen nemen (b.v. via een advocaat en de Rechtbank of de Raad voor de Kinderbescherming).

    Als het niet zo ernstig is blijft het helaas voornamelijk 'vervelend'; je zou dan wel afspraken kunnen maken om verdere ergernissen te voorkomen. Bijvoorbeeld over 'wie-wat-waar-wanneer' bepaalt. Bijvoorbeeld, als je zoon bij jou is, dan gelden jouw regels, en als hij bij je ex is, dan is hij de baas. Moet niet te gek worden natuurlijk. Een beetje consequente opvoeding is wel wenselijk. 

    Bij een mediator zou je dit goed kunnen bespreken en vastleggen. Vaak is het zo, dat iemand zich eerder aan de afspraken houdt als hij ook het nut en het belang er van inziet. Daarom vind ik de weg via mediation (het 'samen oplossen') ook altijd een veel betere weg dan die naar een advocaat en de Rechtbank: als iets door een ander wordt 'opgelegd' werkt het minder goed dan wanneer je er samen (na wat goede gesprekken hierover) uitkomt en het er over eens bent.

    Wat betreft alimentatie: Die kun je altijd laten (her-) berekenen. Een mediator of advocaat kan dit doen. Ook kun je daarvoor terecht bij het LBIO (https://www.lbio.nl/berekenen-van-alimentatie). Als je ex er niet aan mee wil werken is een stap naar de advocaat meestal onontkoombaar.

    Wat betreft 'kosten'; Als je inkomen niet zo hoog is kun je voor dit soort zaken een subsidie krijgen bij de Raad voor Rechtsbijstand. Om te kijken of je hiervoor in aanmerking komt, kijk even op de site: http://www.rechtsbijstand.nl/over-mediation-en-rechtsbijstand/voorwaarden/voorwaarden

    succes en sterkte!

    Ko

  • anja-736450, 27 november 2016

    omgangsregeling

    Mijn ex partner is onverwachts vertrokken tijdens de zwangerschap. Hij is nergens meer bij betrokken geweest (zwangerschap/bevalling, eerste maanden na de geboorte). Echter de erkenning was reeds al geregeld. Nu wil hij toch een omgangsregeling voor het kind (9 maanden oud) Er is een opbouw van verschillende uren vastgesteld via de advocaat. In hoeverre ben ik "verplicht" een baby mee te geven gezien het feit hij ook overnachtingen wil realiseren? Vanaf welke leeftijd is het normaal dat kinderen bij hun "vader" overnachten?

    Ko van Gorsel, 28 november 2016

    Dag Anja-736450,

    Dat zal niet makkelijk voor je zijn...

    Wat betreft je vraag; Daar spelen een aantal zaken mee: 

    In de eerste plaats zou ik kunnen zeggen dat uit onderzoeken lijkt te komen dat het voor de ontwikkeling van een kind niet wenselijk is dat hij/zij al nachtjes bij de andere ouder gaat slapen als het in de leeftijd van 18-36 maanden is. Dus pas als het kind 3 jaar is, dan zouden nachtjes slapen bij de andere ouder wenselijk zijn.

    In de tussentijd is het voor het kind inderdaad goed om de andere ouder bij voorkeur meerder korte contacten in de week te zien (paar keer wandelen of zo, of eens naar bed brengen / voorlezen). Dat betekent dan meestal wel dat je je ex regelmatig ziet en in je huis moet laten. Daar zitten mensen vaak niet op te wachten, maar voor het kind is dit het beste. En... je moet toch wat! Je kunt moeilijk tegen een vader zeggen dat hij pas langs kan komen als zijn kind 3 jaar oud is...

    Of je 'verplicht' bent...? Eigenlijk wel. Zoals in eerdere reacties hier weergegeven is het zo, dat een kind 'recht' heeft op omgang met beide ouders. Dat is belangrijk!; Het gaat er niet om of je aardig wilt zijn voor je ex. Nee, het gaat erom dat je het beste zou moeten willen voor je kind. En daar hoort bij dat je dat kind ook aan de ander mee moet (willen/durven) geven.

    Dat wordt dus ook in Rechtszaken over de omgang meestal zo uitgesproken. Tenzij er sprake is van misbruik of mishandeling, zal een Rechter bijna altijd van mening zijn dat het kind ook met de vader een band moet krijgen.

    Tegelijkertijd... ik heb nog nooit - na zo'n uitspraak - de politie een kind uit huis zien halen. Dat doet men niet snel. Wel wordt het natuurlijk een groot drama, want Rechtszaak na Rechtszaak gaan volgen. Dit geeft ongelooflijk veel stress en met een beetje pech bezoek van de Kinderbescherming...

    Ik vind een advies in zo'n situatie dus altijd heel moeilijk. Ook Rechters proberen vaak, door het inschakelen van een family-mediator, er voor te zorgen dat ouders er samen uit komen. Want inderdaad, een moeder 'dwingen' levert vaak alleen maar rottigheid op.

    De kunst is te blijven denken in het belang van je kind. Dus, hoe boos je ook op je ex bent... hij blijft de vader van je kind. En je kind heeft recht op die vader.

    Ik ben niet Christelijk, maar vond hierover wel een erg mooi verhaal uit de bijbel, dat van toepassing kan zijn in het 'denken' over wat je voor je kind kunt doen, of zou 'moeten' doen:

    "Twee vrouwen en een baby komen bij Koning Salomon. Zij beweren allebei de moeder van de baby te zijn. Koning Salomon heeft een simpele oplossing: "Geef mij een zwaard en dan krijgen ze allebei de helft!". Dan zegt 1 vrouw in paniek: "Nee, geef het dan maar aan de ander!". Waarop Koning Salomon weet wie de echte moeder is..."

    Moraal van het verhaal: Als je echt van je kind houdt doe je er alles aan om het te geven wat het nodig heeft.

  • borah79, 24 november 2016

    Relatie

    Hoi me ex en ik hebben samen een zoontje van 3 maar het verloopt al jaren heel moeizaam tussen ons. We hebben veel meegemaakt en blijven alleen maar met verwijten gooien en we blijven het verleden iedere keer aanhalen. We houden veel van elkaar maar we komen er niet uit.. Kunt u ons helpen? Mvg Deborah en Eric..

    Ko van Gorsel, 28 november 2016

     

    Dag Deborah en Eric,

    Vervelend voor jullie...

    Eigenlijk geef je zelf al een antwoord op je eigen vraag, namelijk; je komt er samen niet uit. Je zult dus iemands hulp in moeten schakelen! Ik begrijp dat dit wel eens lastig is voor mensen..., maar het zou natuurlijk wel erg jammer zijn als jullie - terwijl je aangeeft dat jullie van elkaar houden - straks de relatie zien ploffen, omdat er blijkbaar iets blijft 'zeuren'.

    De vraag is even waar je naartoe moet... Als mediator roep ik natuurlijk dat je naar een mediator toe moet. Een mediator ondersteunt jullie bij de communicatie en kan waarschijnlijk wel helder krijgen waarom het zo stroef loopt bij jullie.

    Ook zou je hulp kunnen zoeken (eventueel via jullie huisarts) bij het Centrum voor Jeugd en Gezin, of bij een goede therapeut (http://www.psychotherapie.nl/217055272/Zoek-een-psychotherapeut).

    Alvast een kleine tip: Vaak zie je dat als mensen elkaar steeds verwijten maken, er iets achter zit: Wat speelt er mee? Is het angst ergens voor? Boosheid ergens over? Onzekerheid? Verdriet? Probeer dat eens bij elkaar te onderzoeken.

    Daarnaast: Gebruik de 'ik-boodschap': Zeg niet "Jij doet steeds dit-of-dat...", maar "Ik voel mij hierdoor... boos? aangevallen? ... verdrietig?..."

    Sterkte en succes!

    Ko

  • samiley, 24 november 2016

    Uit elkaar

    Beste ko, Mijn ex en ik zijn uit elkaar en een relatie zit er ook echt niet meer in. Ik ben nu 16 weken en 3 dagen zwanger en wil het beste voor onze komende zoon. Ik wil een juiste bezoeksregeling hebben voor als de baby geboren is maar ik weet totaal niet wat "normaal" is. Hij woont zowiezo 2 uur rijden van mij vandaan (heb zelf geen auto) dus ik zie niet zitten dat ik de pasgeboren baby een weekend aan hem mee moet geven. Ook ga ik fulltime borstvoeding geven. Ik heb hem al gevraagt om na te denken hoe hij het voor zich ziet met de bezoeksregeling en het financiële gedeelte (ik heb een uitkering en hij heeft een goed betaalde baan.) wat ziet u als een schappelijke regeling?

    Ko van Gorsel, 28 november 2016

     

    Beste Samiley,

    Ja, dat is lastig... Er spelen een aantal zaken:

    Blijkbaar is er geen discussie over wie de vader is. Jullie zouden in ieder geval na moeten denken wat de 'status' van de vader zal zijn. Gaat hij het kind 'erkennen'? Willen jullie ook dat jullie beiden het 'gezag' hebben? Dat zou je even af moeten wegen, en met elkaar moeten bespreken. Gezag dient, naast erkenning, overigens apart aangevraagd te worden! Zie hiervoor bijvoorbeeld de link naar een site van de overheid met informatie: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/ouderlijk-gezag/

    Belangrijker is, wat mij betreft, de vraag wat je met/voor je kind wilt: Een kind heeft recht op beide ouders. Uit allerlei onderzoek blijkt ook wel dat het voor de ontwikkeling van een kind heel belangrijk is met beide ouders een goede band te hebben. Een kind heeft daar ook 'juridisch' recht op!

    Als je als ouders het beste met je kind voor hebt, zul je dus wel eens over een drempel moeten stappen om er voor te zorgen dat je kind inderdaad beide ouders ziet.

    In jullie geval ligt er wel een probleem aangezien je kind nog geboren moet worden en je ook borstvoeding wilt geven. Alhoewel ik geen opvoedkundige ben, lijkt het mij dan niet wenselijk om al heel snel met een bezoekregeling van weekenden te gaan werken. Zeker in het eerste half jaar/jaar lijkt mij dat voor een baby niet prettig. Ik zou jullie adviseren daar uiteraard met elkaar over te blijven praten; Wat voelt goed voor jullie allebei? Daarnaast zou je advies en hulp kunnen vragen bij het Centrum voor Jeugd en Gezin. Zij zouden jullie daar goed bij kunnen begeleiden. 

    Verder zijn er nog 2 praktische zaken, waarover ik zou adviseren om dat met een mediator te bespreken en ook vast te leggen, namelijk:

    Een definitieve bezoekregeling. Het hangt er b.v. ook van hoe hoe de borstvoeding verloopt..., maar probeer met elkaar snel afspraken te maken. Dit haalt zowel bij jou al bij de vader waarschijnlijk veel onrust en onzekerheid weg. Neem daarin mee hoe jullie er voor gaan zorgen dat jullie kindje met beide ouders een band op kan bouwen. En heel praktisch; wie haalt en brengt jullie kind?

    Ook over de kinderalimentatie zou je afspraken moeten maken: Dat kunnen jullie laten berekenen door een mediator en/of daar zelf afspraken over maken.

    Je begrijpt uit mijn antwoord waarschijnlijk al dat het allemaal niet zo simpel is. En ik kan hier niet het antwoord geven dat je het 'zus-of-zo' kan gaan doen. Voor het berekenen van bijvoorbeeld alimentatie heeft een mediator uiteraard financiele gegevens nodig van beide partijen. Ik zou dus inderdaad naar een mediator gaan. Aangezien jij een uitkering hebt hoeft je dat weinig of niets te kosten, aangezien je in aanmerking zult komen voor een 'toevoeging' (subsidie van de Raad voor Rechtsbijstand). Voorwaarde voor mediation is uiteraard dat de vader ook mee wil werken...

    sterkte!

    Ko

     

     

     

     

     

     

  • sijtje2307, 24 november 2016

    Zes kinderen en een man die niet wil loslaten

    Beste Ko, Ik ben een vrouw van bijna veertig en heb zes kinderen van mijn huidige partner. We leven al jaren op gespannen voet en over en weer worden er verwijten gemaakt. Mijn partner heeft meerdere malen aangegeven te willen scheiden maar zet steeds de scheiding niet door. Wij zijn voor huwelijkse voorwaarden getrouwd met een clausule voor het koophuis. Gezien de stressvolle situatie, uitsluitsel, geen empathie op kunnen brengen en vooral, geen fysiek contact en warmte, vind ik dit een ongezonde situatie voor ons allen. Mijn man verwijt mij ervan dat ik niet in staat ben te communiceren, en ik op mijn beurt vind dat juist hij hierin jarenlang tekort heeft geschoten. Wat is nu een verstandige oplossing?

    Ko van Gorsel, 24 november 2016

    Beste sijtje2307,

    Dit is nu typisch zo'n geval waarbij ik mediation, dan wel een relatietherapeut, zou adviseren. Blijkbaar komen jullie er met elkaar niet uit en kan een onafhankelijke derde partij jullie in ieder geval helpen met een goede communicatie. Dit verhaal moet je niet door laten zeuren. Het wordt meestal alleen maar erger en de kinderen gaan daar zeker ook onder lijden. Ik zou er dus niet te lang mee wachten.

    Ik kan niet uit je verhaal opmaken of jij ook wilt scheiden. Laat dit duidelijk zijn; om te trouwen heb je twee keer een 'ja' nodig. Om getrouwd te blijven ook. Dus, als er een wil scheiden en de ander niet... Tja, wordt het toch scheiden!

    Er liggen een aantal lastige zaken bij jullie:

    In de eerste plaats is het natuurlijk erg prettig als je de kinderen uit de strijd kan houden. Een goed ouderschapsplan is daarom wenselijk (en zelfs bij een echtscheiding verplicht als de kinderen nog minderjarig zijn).

    Daarnaast is het voor jullie - maar ook voor jullie kinderen - belangrijk dat je een beetje aardig met elkaar kan blijven omgaan in de toekomst. Je blijft tenslotte voor eeuwig de ouders van de kinderen. Ook daarvoor geldt dus dat bepaalde zaken uitgesproken zouden moeten worden. Wellicht dat je elkaar beter gaat begrijpen, ongeacht of je besluit om wel-of-niet bij elkaar te blijven.

    Wat betreft de huwelijkse voorwaarden; wat hier nog van over is, in de zin van 'rechtsgeldigheid' moet ook goed nagekeken worden; als er niet jaarlijks is 'verrekend' kan dat wel eens niet zo veel meer voorstellen. Dus ook zakelijk moet er goed naar jullie situatie gekeken worden.

    Een MfN gecertificeerde family-mediator lijkt mij dus voor jullie het aangewezen aanspreekpunt.

    Maar..., misschien willen jullie nog proberen om een scheiding te voorkomen. Gezien jullie behoefte aan hulp bij de communicatie zou je kunnen overwegen om samen in therapie te gaan. Dit is soms een drempel voor mensen, maar een goede therapeut kan jullie in ieder geval helpen om anders met elkaar te communiceren. En wellicht dat er dan nog wat van te maken valt.

    Ik adviseer in dat geval wel nadrukkelijk een therapeut te zoeken die een BIG-registratie heeft en is aangesloten bij de NvP (tegenwoordig geeft iedereen zich voor 'therapeut' uit).

    De derde - en wellicht minst fijne - stap is een gang naar de advocaat. Als jij wel wilt scheiden en je man niet, dan is mediation of therapie geen optie. Je moet dat tenslotte allebei willen. Je ontkomt dan niet aan een advocaat. Soms stuurt uiteindelijk de advocaat, of in een laatste geval een Rechter, je uiteindelijk toch door naar een mediator...

    Sterkte!

    Ko van Gorsel

     

     

     

  • IN81, 09 mei 2016

    Einde relatie

    Mijn vriend en ik gaan uit elkaar. Wat kan een mediator voor ons doen? Helpt u ook met financiële verdeling bijvoorbeeld en het maken van een Ouderschapsplan?

    Ko van Gorsel, 09 mei 2016

    Een mediator ondersteunt het hele scheidingstraject; dus inderdaad ook het ouderschapsplan, de financiële afhandeling en de onderhandelingen over b.v. alimentatie. De zogenaamde ‘family-mediators’ zijn hierin gespecialiseerd.

     

    In die zin verschilt een mediator niet van een advocaat. Wat wel een verschil maakt is het volgende:

    Een advocaat behartigt vaak de belangen van slechts een van de twee partijen. Een mediator probeert de belangen van beide partijen te behartigen. Hoe?

    De mediator legt uit hoe de regelgeving in elkaar zit; wat je moet verdelen (spullen, geld, pensioenen), wat de uitkomsten zijn van alimentatieberekening en, en wat je voor- en met de kinderen moet regelen. Dan weet je meestal zelf al wel wat een Rechter gaat zeggen als je daar, mocht je er samen niet uitkomen, met allebei je eigen advocaat terecht zou komen.

    De mediator helpt de partijen er samen uit te komen. Hij geeft informatie, en zorgt ervoor dat er op een goede manier met elkaar gesproken en onderhandeld wordt.  Daarbij is het meestal ook belangrijk naar de emoties te kijken die in een echtscheiding naar voren komen.

    Kortom, een mediator ‘bemiddelt’; hij staat tussen de partijen, is er voor beide partijen. Een echtscheiding via een mediator regelen voorkomt soms veel strijd en -dus- veel geld. Daarnaast kunnen partijen de uitkomsten vaak beter accepteren, doordat zij begrijpen hoe de wet in elkaar zit en ook hoe de andere partij er tegenaan kijkt en er emotioneel ‘in zit’. Zeker als er kinderen in het spel zijn is het van groot belang dat partijen (de ouders) met elkaar kunnen blijven praten.

     

    Let er wel op dat de mediator geregistreerd is bij de Mediators Federatie Nederland (MfN). Tenslotte is het beroep niet beschermd en kan iedereen zich dus mediator noemen.