Het merendeel van de kersverse moeders heeft last van kraamtranen of de babyblues. Die drogen doorgaans vanzelf op. Maar wanneer de klachten niet vanzelf weggaan en in plaats daarvan steeds erger worden, zou het kunnen dat er iets meer aan de hand is. Bij sommige vrouwen ontwikkelen de kraamvrouwentranen zich tot een serieuze depressie. Dit wordt een postpartum depressie genoemd, een depressie na de bevalling. Als je lijdt aan een postpartum depressie, heb je dezelfde symptomen als een vrouw met babyblues, maar dan in sterkere vorm. Je voelt je gekweld door aanvallen van woede, irrationele angst, schuld, paniek, zware neerslachtigheid, verwarring en wanhoop. Vaak raken je slaap- en je eetpatroon verstoord. Het kan zijn dat je bang bent om gek te worden en vreest dat je je baby wat zult aandoen. Vrouwen met een postpartum depressie verliezen bovendien vaak hun gevoel van eigenwaarde.

Een postpartum depressie is een psychische aandoening die ernstig uit de hand kan lopen als er niks aan wordt gedaan. Wanneer het vermoeden ontstaat dat je een postpartum depressie hebt, moet je dan ook onmiddellijk medische hulp inroepen. De depressie is namelijk goed te behandelen met antidepressiva. Overleg met je arts of je eventueel borstvoeding kunt blijven geven met deze medicijnen. Met een goede behandeling gaat de depressie vaak binnen enkele weken over. Daarna moet je echter vaak nog wel een aantal maanden tot een jaar medicijnen blijven gebruiken.
Naast de medicijnen is de steun van je partner, familie en vrienden tijdens een postpartum depressie van groot belang. Om jezelf de rust en de aandacht te gunnen die je nodig hebt, kun je vragen of je partner de zorg voor de baby, eventuele andere kinderen en het huishouden wil overnemen. Misschien kan en wil je moeder, schoonmoeder, zus of vriendin ook wel bijspringen in deze moeilijke periode. Als je er alleen voorstaat, kun je ook altijd vragen om gezinshulp.
Het is ook goed om aan lichaamsbeweging te doen. Blijf niet somber op de bank zitten, maar pak de wandelwagen voor een stevige wandeling in de buitenlucht. Daarvan knap je behoorlijk op. Wees vooral aardig voor jezelf en doe geen dingen waar je geen zin in hebt of die je van streek maken. Het helpt ook enorm wanneer je je angsten, zorgen en gevoelens deelt met anderen. Probeer deze emoties zo min mogelijk op te kroppen.
Een postpartum depressie staat ook wel bekend als een postnatale depressie. Dit is echter een onjuiste term. Postnataal betekent namelijk 'na de geboorte', maar als je een dergelijke depressie hebt, ben je niet pas geboren, maar pas bevallen. De aanduiding postpartum, wat 'na de bevalling' betekent, is dus accurater.

Postpartum psychose
De negatieve gevoelens en emoties die je na je bevalling ervaart, nemen in sommige gevallen een extreme vorm aan. Een klein percentage vrouwen krijgt na de bevalling last van waandenkbeelden en hallucinaties, bijvoorbeeld in de vorm van zelfmoordgedachten of de neiging om de baby wat aan te doen. Als je deze verschijnselen vertoont, spreken we van een postpartum psychose. Een postpartum psychose ontstaat niet altijd direct na de bevalling. Net als bij een postpartum depressie heb je bij een postpartum psychose altijd medische hulp nodig. Vaak moet je ook worden opgenomen in een ziekenhuis of een psychiatrische instelling. De behandeling die je krijgt, bestaat zowel uit medicatie als uit therapie. Je baby gaat altijd met je mee als je wordt opgenomen.

Oorzaken van depressiviteit na de bevalling
Het is niet mogelijk om één duidelijke oorzaak te noemen voor het ontstaan van depressies na de bevalling. Het is vaak een combinatie van verschillende lichamelijke, psychische en sociale oorzaken. Op lichamelijk gebied zijn het de hormonale veranderingen die de aanzet kunnen geven voor een depressie. Ook als je verwachtingen van het moederschap in strijd met de realiteit, kan je dat een duwtje in de verkeerde richting geven. Verder kunnen het de omstandigheden tijdens en na de bevalling zijn, die je depressief maken.

• Hormonen

Tijdens je zwangerschap heeft je lichaam een grote hoeveelheid progesteron en oestrogeen aangemaakt, de zogenaamde zwangerschapshormonen. Deze zijn ongeveer negen maanden lang op een hoog peil in je lichaam gebleven. Vlak na de bevalling daalt het niveau van deze hormonen sterk, totdat het niveau van voor de zwangerschap weer is bereikt. Voor je lichaam is het erg moeilijk om zich aan deze plotselinge daling aan te passen. Het kan hierop reageren met sterke stemmingswisselingen en zo een depressie veroorzaken.

• Psychische druk

Het kan zijn dat je voor de bevalling een erg positief en idealistisch beeld van het moederschap hebt gecreëerd. Wanneer de realiteit totaal niet met dit beeld overeen blijkt te komen, kan dat een zware klap zijn. Misschien dacht je dat je dolgelukkig zou zijn, wanneer je eenmaal je kind vast kon houden, maar voel je je vanwege een zware bevalling en onder invloed van de daling in je hormoonspiegel helemaal niet zo geweldig. Het kan ook zijn dat je op een gezonde, blozende baby had gerekend en nu teleurgesteld bent omdat je kind ziek is of erg veel huilt.

• Omstandigheden

Een depressie kan ook worden veroorzaakt door problemen met je partner. Misschien heeft hij je maar weinig steun gegeven tijdens je zwangerschap, de bevalling en de kraamdagen. Daardoor voel je je misschien teleurgesteld en in de steek gelaten. De oorzaak kan ook liggen in het feit dat je niet in staat bent om het moederschap te combineren met een baan, terwijl je het gevoel hebt dat je omgeving dat wel van je verwacht. Of misschien is de depressie wel in gang gezet doordat je een heel zware bevalling hebt gehad, zonder dat je je daarop hebt kunnen voorbereiden. Ook de omstandigheden kunnen zo de aanleiding vormen voor een depressie.