Slapen

Baby in eigen kamer

Veel ouders laten hun pasgeboren baby bij zich op de slaapkamer slapen. Handig bij huilen en voor de nachtvoedingen: je bent in de buurt! Voor je baby is het een geruststelling als jij dichtbij bent. Maar op een gegeven moment wil je je slaapkamer weer voor jou en je partner alleen. Hoe zorg je ervoor dat je baby lekker op zijn eigen kamer slaapt?

Hoe pak je dit aan?
Breng je baby volgens jullie vaste slaapritueel naar bed en blijf de eerste nacht(en) bij je kind zitten tot het in slaap valt in zijn eigen kamer. Houd eventueel contact door hem te aaien of tegen hem te praten. Als dit werkt, kun je iets verder van het bed af gaan zitten tot je baby slaapt.

Gaat dat goed? De volgende nacht kun je de kamer uitgaan als je je kind hebt ingestopt. Blijf in de buurt, laat de deur een stukje open staan en laat je kind merken dat je dichtbij bent. Word je kind wakker? Ga even naar hem toe om te troosten maar haal hem niet uit bed. Wacht tot hij weer in slaap valt. Langzamerhand went je baby eraan in zijn eigen bed te slapen.

Tips om je baby te laten wennen

  • Leg een kleidingstuk met jouw geur bij de baby in bed.
  • Laat altijd een nachtlampje branden zodat je kind, als hij wakker wordt, weet waar hij is.
  • Zorg voor een rustig bed: zachte kleuren en maar één knuffel.
  • Laat een muziekdoosje spelen.
  • Gebruik een babyfoon: zo weet je zeker dat je je baby hoort als er iets is en slaap je rustiger. Bekijk maar eens wat Philips AVENT hierover zegt.
 

Trefwoorden

  • babykamer
  • slapen baby
Reacties ( 6 )
afbeelding van LianneR
10 november 2013

mijn dochtertje die nu 3,5 jaar is is gelijk na haar geboorte op haar eigen kamertje gaan slapen. Ook mijn zoontje van nu drie maanden sliep gelijk op zijn eigen kamer. Bij de intake met het kraambureau werd het bijna mijn strot in geduwd dat hij op mijn kamer moest slapen. Heb/had hier mijn eigen idee over en heb gelijk laten merken dat ik hier niet van gediend was. De mw aan de ander kant van de lijn had gelijk door dat ik niet om te praten was en hield hier over op. Ik ga uit van rust en regelmaat en bij mijn beide kinderen werkt dit erg goed! We weten allemaal gelijk waar we aan toe zijn. Als ze huilen sta ik gelijk bij ze en dat weten ze. Heb 2 hele makkelijk slapende kinderen en beide slapen ook makkelijk bij anderen. Ieder zijn eigen ding maar ik heb geen moment getwijfeld over het op mijn kamer slapen of eigen kamer.
afbeelding van jdee
10 november 2013

Klopt idd! Verwarrend al die adviezen die elkaar, soms in één en dezelfde regel, tegenspreken. Ik realiseer me daarmee dat de 'handleiding' niet bestaat, maar je gezond verstand gelukkig wél. Dat is ook meteen wat je moet gebruiken als je stopt met klakkeloos 'men' opvolgen en inderdaad verward raken door de tegensprekende details. Super: je doet je kind én je eigenwaarde een groot plezier! Ik zou zeggen: ga zo door!

(p.s. en daarmee: slaaptraining is bewezen schadelijk voor de hechting. Verder is het nogal cru: je leert je kind eigenlijk dat je er niet voor ze bent, dat het nutteloos is te huilen om welke reden dan ook: de ouders komen toch niet (want met een korte termijn geheugen van <3 minuten maakt elke tijd langer dan 3 minuten alleen laten huilen dus te lang: je kind weet niet dat je er 'net' nog was. je bent weg, het heeft geen zin te huilen. Dus stoppen ze. Dat haalt de oorzaak/aanleiding van het huilen niet weg, wel de uiting. Niet zo aardig, zo wil ik ook niet dat mijn kinderen andere mensen behandelen, dus ik behandel ze ook niet zo.))
afbeelding van Jeannette.Rijnders
10 november 2013

Ik lees juist overal dat er geen losse dingen in het ledikantje mogen liggen. Geen knuffels, spuugdoekjes, etc. Liever een slaapzakje dan losse lakentjes en dekentjes. En dan staat hier ineens dat je een kledingstuk en een knuffel in het bedje kunt leggen. Lijkt mij niet het beste advies.
afbeelding van Elfrieda
15 september 2013

Mijn dochter slaapt lekker in haar ledikant naast mijn bed. Voor mijn gemoedsrust (ik kijk of ze niet met een beentje tussen de tralies komt of scheef gaat liggen zorg dat ze ook naar rechts kijkt ipv alleen naar links, houd in de gaten dat ze nog ademt! en ben er voor haar als ze wakker schrikt of honger/dorst heeft), voor mijn gemak (handiger met voeden en ik weet dat ze okay is en ademt) en voor haar gemoedsrust (mama is er altijd voor mij!!! ik voel me veilig). Ik snap totaal niet waarom ik haar zo jong als ze is alleen moet laten in een donkere kamer. Gewoon lekker bij me houden heeeerlijk!!!!!
afbeelding van Annemjoek
15 september 2013

Helemaal mee eens! Mijn dochter slaapt nog steeds bij ons op de kamer, weliswaar in haar eigen ledikant, maar bevalt prima! Papa slaapt overal doorheen en ik vind het fijn om haar dichtbij te hebben. Als ze 's nachts huilt omdat haar speen zoek is, kan ik 'm geven zònder mijn bed uit te hoeven. Voor iedereen relaxter. Omgeving begrijpt mij zeker niet altijd, maar dat interesseert me echt niets meer. In het begin trok ik het me wel aan. Idioot eigenlijk, wie moet er nou mee leven!? Ik zie het niet als verwennen, meer als normaal. Door alle invloeden van buitenaf vinden alleen veel mensen het raar. Feit is dat we gewoon nog steeds dieren zijn en geen enkel zoogdier stoot z'n kind zo af als de mens. Ik ben echt geen heilige, een borstvoedingdoos of een boomknuffelaar, maar wil mijn dochter geven wat ze in haar prille leventje zo verlangt: bescherming. Niet drie deuren verder, niet via een babyfoon of zelfs app, gewoon door mijn hand uit te steken, zodat zij voelt dat ik er ben! Als dat niet helpt mag ze lekker in het midden, slapen we alledrie rustig (okay, behalve papa, die duwen we lekker het bed uit :p)

heartLeonore 20-03-2013

afbeelding van jdee
30 augustus 2013

maar waarom wil je je slaapkamer weer voor jou en je partner alleen, eigenlijk? Is dat iets wat wij, de maatschappij, vinden, of is dat iets wat natuurlijk is? Eerlijk gezegd is het maar gek dat we pas samen 'mogen' slapen als we een stelletje zijn, of getrouwd, terwijl je als kind zo lang in je mama en daarna erbij bent geweest. Zo bezien is het zo gek niet om erover te denken je kindje niet alleen op een kamer te leggen. Waarom zou je? Jullie slapen er samen nog lekkerder door ook nog, mogelijkerwijs, met een co-sleeper is het nog veilig ook. Give it a try en besluit zelf of je echt wel zélf 'je slaapkamer weer terug wil'. I beg to differ.